رساله افيونيه ( فارسى ) — الصفحة ١٨٠

واژگان دشوار

زعم : گمان بردن . ( آنندراج )

زكّى : پاك ، مبّرا . ( آنندراج )

زهومه : بوى ريم و چربش و رايحهء نامطبوع . ( منتهى الارب )

سانح شدن : اتفاق افتادن .

سبات : خوابى است طويل ناطبيعى غرق مفرط كه به دشوارى بيدار شود ( اكسير اعظم )

سحق : سودن و سائيدن . ( منتهى الارب )

سخافت : شلى ، ناپختگى ، سبكى . ( منتهى الارب )

سخونت : گرم بودن و گرم گرديدن . ( منتهى الارب )

سريع الانحدار : به سرعت فرود آمده و ريخته شده . ( لغت نامهء دهخدا )

سطبر : ضخيم . ( آنندراج )

سعوط : دارو را اندر بينى چكاندن . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 3 ، ص 101 )

سفال : خزف ، لطيف‌ترين طبيعت خزف سرد و خشك بود جلا دهنده بود . خزف تنور و خزف سرطان بحرى مجفّف بود . ( اختيارت ، ص 144 ) خزف را به فارسى سفال گويند بسيار خشك و با اندك حرارت و ضماد اقسام او جهت ورم‌هاى نرم و قروح اعضاى يابس المزاج مثل غضروف . ( تحفهء حكيم ، ص 102 )

سفوف : داروى كوفته بيخته معجون ناكرده . ( منتهى الارب )

سمين : فربه . ( آنندراج )

سواد : سياهى . ( آنندراج )

سورت : تيزى ، حدت . ( لغت نامهء دهخدا )

سيلان : روان شدن آب و خون و مانند آن . ( آنندراج )

شارب : آشامنده ، آب نوشنده . ( منتهى الارب )

شبگير : حركت كردن مسافر قبل از صبح تا روز به منزل برسد ، راهى شدن پيش از سحر و بعد از نيم شب . ( لغت نامهء دهخدا )

شرذمه : گروه اندك . ( تكملة الاصناف )

شعور صقالبه : شعور الصقالب ، زعفران است . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 2 ، ص 141 )

شق كردن : برش دادن . ( آنندراج )

شقوق : جمع شق . گونه‌ها ، راه‌ها . ( آنندراج )

شواغل : جمع شاغله ، مشغول‌كننده‌ها . ( آنندراج )