رساله افيونيه ( فارسى ) — الصفحة ١٧٢

واژگان دشوار

استبعاد : دورى كردن . ( آنندراج )

استحاله : حركت جوهر در كيفيّت خود و تغيير آن با باقى ماندن ذرّات جوهر است ؛ مانند آنكه آب گرم شود و موى سپيد گردد . زيرا جوهر آب و موى باقى مانده و سردى آب و سياهى موى ديگرگون شده است . ( تعليقات مفتاح الطّب ، ص 65 )

استداره : گردينگى ، مدوّر بودن . ( آنندراج )

استرخا : سستى . ( آنندراج )

استعانت : يارى گرفتن . ( آنندراج )

استقرا : شناختن شىء كل به جميع اشخاص آن . ( لغت نامهء دهخدا )

اسعاد : زياد برآمدن و بالا رفتن . ( منتهى الارب )

اسفار : جمع سفر ، مسافرت‌ها . ( آنندراج )

اسكار : مست گردانيدن . ( منتهى الارب )

اسلم : صفت تفضيلى از سلامت ، سالم‌تر ، درست‌تر ، سليم‌تر . ( لغت نامهء دهخدا )

اشتعال : افروخته شدن آتش . ( آنندراج )

اشد : صفت تفضيلى از شديد ، شديدتر . ( آنندراج )

اشربه : جمع شراب ، هرچه از مايعات نوشيده شود . ( آنندراج )

اصحّا : جمع صحيح ، مردمان صحيح و تندرست . ( منتهى الارب )

اصعب : صفت تفضيلى از صعب ، سخت‌تر ، دشوارتر ، ( منتهى الارب )

اصلح : صفت تفضيلى از صالح ، صالح‌تر ، احسن و شايسته‌تر . ( آنندراج )

اصناف : جمع صنف ، گونه ، گروه . ( آنندراج )

اضرار : ضرر رساندن . ( لغت نامهء دهخدا )

اضراس : جمع ضرس ، به معنى دندان . ( منتهى الارب ) نام ديگر دندان‌هاى آسيا به معنى طواحن . ( ذخيرهء خوارزمشاهى ، ج 2 ، ص 141 )

اضعاف : ضعيف كردن . ( آنندراج )

اطبّا : جمع طبيب ، پزشكان . ( آنندراج )

اطليه : طلا كردن ، رجوع شود به طلاء . ( لغت نامهء دهخدا )

اعانت كردن : يارى دادن ، مظاهرت كردن و پشتيبانى كردن . ( منتهى الارب )

اعمال : كار فرمودن و در كار آوردن ، كار بستن . ( منتهى الارب )