سرگذشت تهران ( فارسى ) — الصفحة ٤١٣
حمامهاى تهران
حمامهاى تهران
حمامهاى تهران
حمام كردن از ديرباز جزء ضروريات ايرانيان بوده است چه براى اداى واجبات دينى هم كه شده وجود حمام را ضرورى مىدانسته‌اند .
در تهران قديم دوگونه حمام وجود داشت ؛ يكى حمامهاى سرخانه يا خصوصى كه اعيان و اشراف در خانه‌هاى خود مىساختند و ديگرى حمامهاى عمومى كه در آن بر روى همگان گشوده بود .
طبق آمار سال 1269 ( ه . ق ) 153 باب حمام در تهران وجود داشت و 3 حمام نيز در آباديهاى بيرون دروازه قرار داشتند . « 1 » و در سال 1317 ( ه . ق ) 182 باب حمام در تهران وجود داشت كه 38 باب آن در محلهء دولت ، وجود داشت . « 2 » 59 باب در محلهء سنگلج ، 27 باب در محلهء بازار ، 28 باب در محلهء چال‌ميدان و 30 باب آن در محله عودلاجان بود . « 3 »
با جستجو در نقشه‌هاى طهران دورهء ناصرى به نام چندين حمام برمىخوريم :
حمام ميرزا صالح در محلهء عودلاجان نزديك كوچه مسجد حوض .
حمام نواب در محلهء عودلاجان .
حمام نصير الدوله در محلهء عودلاجان نزديك محله سرتخت .
حمام گلشن در محلهء چاله‌ميدان .
حمام فيروز در محلهء چاله‌ميدان .
حمام حاجى مسيب در محلهء چاله‌ميدان .
حمام اسماعيل بزاز در محلهء چاله‌ميدان .
( 1 ) . آمار دار الخلافه طهران ، ص 38 و ص 335 . ( 2 ) . همان ، ص 355 . ( 3 ) . همان ، ص 355 .