زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — الصفحة ٩٧

عقايد و افكار

چون زبان و ديدهء ايشان بود * قصهء آسا ره آسان بود

چون زبان او همه سرتيز بود * از زبانش جمله را پرهيز بود

سايه كو بالاى او خشتى گرفت * با همه ويران به هم كشتى گرفت

سايهء دين آفتاب راى اوست * سايه آرى جفت بر بالاى اوست

هور و قرص آورده در پيش خداى * در دو عين هفده منى دانى بجاى

مال و ملكش بود دلق ذره‌اى * زو نمىترسيد ازو كس ذره‌اى

خشت مىزد او و قيصر دل دو نيم * دور از او بر سنگ مىزد سر ز بيم

شب نخفت از بيم او يك شهريار * و او همه‌شب پاسبانى داشت كار

زو شكسته‌دل جهانى صف‌شكن * كرده او سقائى هر پيرزن

گر نكردى عمر و بر فرمان گذر * عمرو را عمره زدى روز دگر

تا برد لؤلؤى چشمى همچو برق * لؤلؤ خوشاب در خون كرده غرق

روشنائى در جهان در پرده شد * كان چراغ هشت جنت مرده شد

نى كه مرد او زندهء جاويد گشت * گر چراغى بود صد خورشيد گشت

مصطفى گفت از خداوند اين كلام * گفت از حلقم مباهاتست عام

پس به فاروقم مباهاتست خاص * نيست بىاخلاص كس را اين خلاص

چون خلافت رونق از عثمان گرفت * شرق تا غرب جهان ايمان گرفت

از كمال فضل حق وز جهد او * شد جهان بر دين حق در عهد او

بود درياى حيا و كوه حلم * جان پاكش غرقهء قرآن و علم

كس برايش در همه عالم نبود * در وفادارى نظيرش هم نبود

چون شبيه خواجهء كونين بود * در دو داماديش ذو النورين بود

بود هم خوبيش و نور راستين * ز آن دو نورش دو علم در آستين

اين دو نور تن چو جسم و جان او * با دو قطب عالم عرفان او

از دو نورش چون دو كونش معتبر * پيش هر دو هر دو كونش مختصر