زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — الصفحة ٩٦

عقايد و افكار

مصطفى گفتا خداوند جليل * بود و خواهد بود جاويد و خليل

گر مرا بودى خليلى جز احد * آن ابو بكر منستى تا ابد

يك تجلى خلق را عام آمده است * خاص او انوار انعام آمده است

مرده‌اى كه مىرود در روى خاك * هست از قول نبى صديق پاك

چون صفات سوء در وى مرده بود * سر به صدق زندگى آورده بود

او درين عالم بيفتاده ز خويش * جان به آن عالم فرستاده ز پيش

جان او چون آن جهانى گشته بود * غرق درياى معانى گشته بود

آن جهانى بود جان تا بود او * بود هم جان هم روان تا بود او

چون درين عالم بود جانان يكى * هر چه گويد صدق گويد بىشكى

لاجرم پيوسته در تحقيق بود * هم خليفه بود و هم صديق بود

جان او چون با جهان مىگفت راز * صدق او در در خلافت كرد باز

فتنه كز خواب نبى بيدار شد * خود به تنهائى خود در كار شد

تا فشاند از راه خويش آن فتنه را * دست بگشاد و ببست آن رخنه را

گر نبودى صدق و راى آن امام * از مسلمانى نماندى جز كه نام

گر شب معراج پيش ذو الجلال * مصطفى كرد از خداوند اين سؤال

گفت چونى با عليم اى عزيز * گفت با بوبكر من چونى تو نيز

آنكه خاك پاى او عيوق بود * قبلهء هر دو جهان فاروق بود

واقفى در امر معروف آمده * واقفى اما ز موقوف آمده

حق تعالى جمله دادش داده بود * لاجرم حق آنچه دادش داده بود

عين عدلش خلق را عين الحيات * عين نامش حل و عقد مشكلات

ابن خطاب آنكه حق كردى خطاب * بر زبان روشن‌ترين از آفتاب

چون زبان حق زبان او رواست * ديدهء حق‌بين او او را رواست

گر سخن چون وحى خواهى قول اوست * ديو گشته لال از لا حول اوست