زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — الصفحة ٨٦

مقام عطار

و اصلا كلمهء ملا در زمان او معمول نبوده و قطعا از دورهء صفويه به بعد به كار رفته است و آن اين است :

من آن ملاى رومىام كه از نطقم شكر ريزد * و ليكن در سخن گفتن غلام شيخ عطارم

علاء الدولة سمنانى عارف مشهور قرن هشتم گفته است :

سرى كه درون دل مرا پيدا شد * از گفتهء عطار وز مولانا شد

نيز اين شعر را به جلال الدين محمد نسبت داده‌اند ولى پيداست كه از او نيست و ديگرى دربارهء او گفته است :

گرد عطار گشت مولانا * شربت از دست شمس بودش نوش

نيز جلال الدين محمد در مثنوى « 1 » جائى كه داستانى در باب محمود غزنوى را كه مضمون آن از عطار است نظم كرده مىگويد :

آنچه گفتم از غلطهات اى عزيز * هم برين بشنودم از عطار نيز

پس از آن اين حكايت را چنين مىآورد :

رحمة اللّه عليه گفته است * ذكر شه محمود غازى سفته است

كز غزاى هند پيش آن همام * در غنيمت اوفتادش يك غلام

پس خليفه‌اش كرد و بر تختش نشاند * بر سپه بگزيدش و فرزند خواند

طول و عرض و وصف قصه تو به تو * در كلام آن بزرگ دين بجو

حاصل آن كودك برين تخت نضار * شسته پهلوى قباد شهريار

گريه كردى اشك مىراندى بسوز * گفت شه او را كه اى پيروز روز

از چه گريى دولتت شد ناگوار * فوق املاكى قرين شهريار

تو برين تخت و وزيران و سپاه * پيش تختت صف زده چون نجم و ماه

( 1 ) - مثنوى معنوى چاپ اوقاف گيب دفتر ششم ص 352 بيت 1382