زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — الصفحة ١٧١

عطار ديگرى كه در قرن نهم بوده

اى سمرقندى حذر از سوزشش * چون كنى ز آتش در اينجا پوششش

هم بسوزى جملگى مدح ورا * از خدا شرمى بدار اى بىحيا

لعنت حق باد بر سوزنده‌اش * چونكه يزدان از در خود رانده‌اش

تو يزيد عصر مايى اى پليد * مىكنى نفس حسين اينجا شهيد

اى سمرقند مكن اين كار تو * مىفرستى خويش را در نار تو

مظهرم گويى ببايد سوختن * چشم مظهر خوان ببايد دوختن

در جهان خوانند مظهر را كسان * بر تو خواهند كرد لعنت بىكران

من ترا كردم حواله با خدا * مىدهد اى سگ ترا آخر جزا

آنچه بر من كرده‌اى پيش آيدت * گرگ مردم‌خوار اينجا خايدت

زير و بالا گردد اينجا حول تو * جملگى تاراج گردد مال تو

اى پسر چون بشنوى از زور او * لعنتى كن بر روان و گور او

روح ما را شاد گردان اى جوان * لعنتى بر كفر آن نادان رسان

بر من اندر اين جهان بگذشت اين * تو سزا يا بى به محشر اى لعين

اى لعين بگذشت اين ظلمت به من * تا ابد ماند بدين‌سان اين سخن

باز جاى ديگر در همين زمينه گويد :

مظهرم سوزى كه مدح مرتضاست * پيش ما اين مدحت و گفتن هباست

مرتضى اندر عجايب مظهرست * اسم پاكش حيدر و حيه درست

اى سمرقندى حذر از سوزشش * چونكه كردى ز آتش اينجا پوششش

چون بسوزى آيهء گفت رسول * كى بود ايمانت اى بىدين قبول

اين عطار تونى چنين مىنمايد كه از ميان آثار خود به مظهر العجائب بيشتر مىنازيده است چنان كه دربارهء آن گويد :

اى برادر از ريا پرهيز كن * خامه را بهر نوشتن تيز كن

مظهرم از روى حرمت پيش گير * اين سخن را ياد از اين درويش گير