زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — الصفحة ١٦٩

عطار ديگرى كه در قرن نهم بوده

از لسان ما مگر گوشت كرست * يا مگر بابت ز اهل خيبرست

گفته‌اى عطار اينجا رافضيست * پيرو اتباع اولاد عليست

رافضى را سوختن واجب بود * بو ترابى را چنين كى مىسزد

هركه سوى حيدر و اولاد اوست * قتل او در پيش ما اينجا نكوست

حب حيدر دارد و بغض عمر * مىكنيمش از جهان اينجا بدر

كى بود عطار را اين اعتقاد * لعنت حق بر سه و نيم و تو باد

بغض و ظلم و كين آن هر سه‌ات * نصف ديگر آنكه دارى در نيت

حب حيدر دارد و بغض سگان * اين بود دين فريد الدين بدان

و نيز خطاب به او در لسان الغيب گويد :

سوختى عطار را از جور خويش * ساختى اعضاش را اين جاى ريش

هرچه بودش از قليل و از كثير * گفته‌اى ظالم كه آن از وى بگير

اين يقين بر ما گذشت از جور تو * ماند تا روز ابد اين گفتگو

لعنتى بر خود نهادى در جهان * ماند از تو يادگار اين جاودان

بگذر از بغض على مرتضى * تا ز رنج هاويه يا بى شفا

هركه با آل على در آشتيست * همچو بوذر اندر اينجا متقيست

هركه با شاه ولايت آشناست * با فريد الدين درون يك عباست

دوستى احمد و حب على * مىدهد آئينه دل را جلى

و نيز در همان كتاب در همين باب گفته است :

خلق دنيا با من اينجا گه بدند * سنگ و چوب و خشت بر رويم زدند

من كشيدم جور از خلقان بسى * نه به درد من رسيد اينجا كسى

عاقبت سلطان غيبم مژده داد * گفت اى عطار داديمت مراد

چون خلاص از دست ظالم كردمت * خط آزادى و نصرت دادمت

كردمت آزاد اندر هر دو كون * چون نبودى پيش ما اينجا دو لون