زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — الصفحة ١٦٨

عطار ديگرى كه در قرن نهم بوده

باطن من بر طريق شاه بود * ظاهرم بر دين عباسى نمود

بعد از آن گفتم كه اى عطار حيف * كز جهان رفتى تو بىگفتار حيف

گفتم اين مظهر كه تا اهل يقين * خود بدانندم كه ره بردم به دين

در اشترنامه لاف مىزند كه پيامبر را در خواب ديده است و درين باب چنين گويد :

يك شبى در خواب ديدم روى او * عاشق و بيدل دويدم سوى او

دست من بگرفت آن شاه جهان * در دهان من فكند آب دهان

گفت اى عطار بر اسرار من * لايقى در ديدن انوار من

آنچه حق در جسم و جانت داده است * گنج مخفى در دلت بنهاده است

ما عيان كرديم آن گنج ترا * دستبردى دادم اين رنج ترا

اين بگفت و روى خود پنهان نمود * بعد از آن روى دلم با جان نمود

اين همه من زان محمد يافتم * زانكه سوى قرب او بشتافتم

گويا پس از آنكه مظهر العجائب را گفته است او را تكفير كرده و قصد جان او كرده‌اند و در اين باب در لسان الغيب گويد :

بر دلم باريست از خلقان چو كوه * درد بر دردم فزايد زين گروه

زانكه گويندم كه تو در پيش ما * واجب القتلى به حكم پيشوا

رو به حيدر كرده‌اى و آل او * خون تو خوردن بهست از آب‌جو

نيست رحمى بر چنين كس در جهان * كو بود اينجا محب خاندان

مظهر عطار مىسوزى به قهر * شربت زقوم مىنوشى چو زهر

مظهر عطار مدح مرتضى است * وندرو آيات و نعت مصطفى است

سپس باز در لسان الغيب خطاب به كسى كه مظهر العجائب او را سوخته است مىگويد :

اى به تقليد جهان درمانده تو * زار و سرگردان و ابتر مانده تو