زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — الصفحة ١٥١

آثار عطار

در كلمهء تپ از فعل تپيدن در فرهنگ جهانگيرى :

فراغت بين كه در بنياد كارست * متپ كين كارساز استاد كارست

در كلمهء ارج به معنى قدر و بها در فرهنگ جهانگيرى :

به جايى اوفتى كانجا خدايى * ترا باشد حقيقت بىريايى

ز جمله فارغ و در جملگى درج * دريغا كر ندانى خويش را ارج

در كلمهء اشناب به معنى شنا در فرهنگ جهانگيرى :

دو استاد سپاهانى با شناب * برون بردند جان از دست غرقاب

در كلمهء شكستن به معنى اعراض كردن در فرهنگ جهانگيرى :

بر ديوانه‌اى محمود بنشست * نهاد او چشم برهم شاه بشكست

به دو گفت اين چرا كردى چنين گفت * كه تا رويت نبينم شه برآشفت

و در همان كلمه به معنى خجل شدن در فرهنگ جهانگيرى :

چو حارث اين سخن بشنيد بشكست * و ليكن ساخت خود را آن زمان مست

در كلمهء مكاس به معنى باژ و باج در فرهنگ جهانگيرى :

گفت محمود آن خديو كامگار * مىخريد از بهر خود بنده هزار

ليك اياز پاكدل را آن زمان * در مكاس خويش بستد رايگان

در كلمهء جگر به معنى غم و اندوه در فرهنگ جهانگيرى :

گر رسانى ذره‌اى شادى به جانم بىجگر * هم روا باشد كه بر دل از تو چندين غم رواست

در كلمهء غلبير به معنى غربال در فرهنگ جهانگيرى :

گر خاك زمين جمله بغلبر بيزند * چه سود كه يك‌ذره نيابند اثر از من

در كلمهء دند كه نوعى از گدا باشد در فرهنگ جهانگيرى :

يكى دندى ميان داغ دردى * ستاده بود بر دكان مردى

ازو مىخواست چيزى مىندادش * بسى در پيش دكان ايستادش