زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — الصفحة ١٥٠

آثار عطار

در كلمهء شيونده به معنى آميخته در فرهنگ سرورى :

بزارى پير را دل‌زنده مىداشت * رگى با جان مرا شيونده مىداشت

در كلمهء فرموك به معنى گروههء ريسمان در فرهنگ سرورى :

سراپايت يكى گردد چو فرموك * چو مردان پيش‌گيرى چرخه و دوك

در كلمهء كاليدن به معنى درهم شدن در فرهنگ سرورى :

ز مرغان چون سليمان قصه بشنيد * بناليد و بكاليد و بجوشيد

در كلمهء وايست كه ضبط ديگرى از بايست از فعل بايستن و به معنى حاجتست در فرهنگ رشيدى :

كه گر گردد در وايست بازم * نيايد تا ابد ديگر فرازم

در كلمهء اياس ضبط ديگرى از نام اياز در فرهنگ جهانگيرى :

گر تو مرد طالبى و حق‌شناس * بندگى كردن بياموز از اياس

در كلمهء داش به معنى كوره در فرهنگ جهانگيرى :

زاهد خام خويش بين هرگز * نشود پخته گر نهى در داش

در كلمهء راغ به معنى دامن كوه در فرهنگ جهانگيرى :

بهر انگشت در گيرم چراغى * ترا مىجويم از هر دشت و راغى

در كلمهء سارخك به معنى پشه در فرهنگ جهانگيرى :

به پيش آفتاب نام بردار * چو سارخك و چو پيل آمد پديدار

نه اى خود پيل اگر خود پيل گيرى * چو نمرودى به سارخكى بميرى

در كلمهء لام به معنى چشم‌آرو و خطى كه براى چشم زخم بر پيشانى كودكان كشند در فرهنگ جهانگيرى :

روت بس زيباست لامى هم بكش * زشت باشد لام بر روى حبش

در كلمهء نبهره به معنى نابهره و ناسره و ناروا در فرهنگ جهانگيرى :

كه دارد در همه آفاق زهره * كه عرضه دارد اين نقد نبهره