زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — الصفحة ١٤٩

آثار عطار

زبان بگشاد هرمز « 1 » كاى بلايه * ندانم چون تو جادو هيچ دايه

در كلمهء تن زدن به معنى خاموش شدن در فرهنگ سرورى :

عشق آتش در همه خرمن زند * اره بر فرقش نهند و تن زند

در كلمهء تال به معنى فلزى كه روى هم گويند در فرهنگ سرورى :

ما كه كرديم اين بنا بنياد * گنبد از تال و باره از فولاد

در كلمهء تيم به معنى كاروانسرا در فرهنگ سرورى :

سالى بگذشت كاندرين تيمارم * تا دست تو گيرم و سوى تيم آرم

در كلمهء چخيدن به معنى كوشيدن در فرهنگ سرورى :

در تپيدن سست شد پيوند او * وز چخيدن سخت‌تر شد بند او

در كلمهء چكاده به معنى ميان سر در فرهنگ سرورى و جهانگيرى :

نخستين پيش ميدان شد پياده * قدم غرقه در آهن تا چكاده

در كلمهء دوسيدن به معنى چسبيدن در فرهنگ سرورى :

چند پاى هركسى بوسيدنت * از طمع در هر خسى دوسيدنت

در كلمهء كستى به معنى كشتى در فرهنگ سرورى :

مور راهش از كمر چستى گرفت * با سليمان لاجرم كستى گرفت

در كلمهء زهر دارو به معنى پادزهر در فرهنگ سرورى و جهانگيرى :

شكر از لعل او طعم دگر داشت * كه لعلش زهر دارو در شكر داشت

در كلمهء سفته به معنى سوراخ كرده در فرهنگ سرورى :

رفتيم و زمانه آشفته بماند * وين در چنين غريب ناسفته بماند

در كلمهء سفته پيكان به معنى نوعى از پيكان بسيار تيز در فرهنگ سرورى :

تيرى از جعبه سفته پيكان جست * در زه آورد و دركشيد درست

( 1 ) - پيداست كه اين بيت از منظومه گل و هرمزست چنان كه مؤلف فرهنگ رشيدى هم در كلمه هرمز گويد : كتاب گل و هرمز شيخ عطار گويد