زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — الصفحة ١٤٧

آثار عطار

چنان كه امروز در زبان فارسى در همين مورد سر به پنبه بريدن به كار مىبرند :

ندارى شرم از موى چو پنبه * كه حلق چون معنى برى به دنبه

در كلمهء رت به ضم اول برهنه در فرهنگ رشيدى :

سر آن كاخها با خاك هموار * زمينى رت نه درمانده نه ديوار

در كلمهء رستى به ضم اول به معنى دليرى و خيرگى و محكمى و كلمهء كستى به معنى كشتى در فرهنگ رشيدى و سرورى :

مشك را از باد رستى مىدهى * خير را تعليم كستى مىدهى

در كلمهء روى امر از روئيدن به معنى رستن و دميدن در فرهنگ رشيدى اين شعر آمده ولى سخت پيداست كه روى درين شعر اين معنى را ندهد و همان معنى معمولى آن مرا دست و روى بودن در مصرع اول هم به معنى ممكن بودنست :

چون وصالت هيچ‌كس را روى نيست * روى در ديوان هجران خوشترست

در كلمهء زنخ به معنى بىسود و بيهوده در فرهنگ رشيدى و فرهنگ سرورى :

چون زنخ بند تو بربندند روز واپسين * جز زنخ چبود در آن دم ملك و مال و كار و بار

در كلمهء ژنده به معنى كهنه و پاره در فرهنگ رشيدى :

يا دلم ده باز تا چند از بلا * يا به يارى ژنده كفشى ده مرا

در كلمهء سارخك به معنى پشه در فرهنگ رشيدى و سرورى :

نيم سارخكى چو در نمرود شد * مغز آن سرگشته دل پردود شد

در كلمهء شهرآراى به معنى آذين در فرهنگ رشيدى :

ز بهر شاه شهر آراى سازند * جهان را خلد جان‌افزاى سازند

در كلمهء كرشته به معنى خس و خاشاك در فرهنگ رشيدى :

زمين و آسمانها پرفرشته است * تو كى بينى كه چشمت پركرشته است