زندگينامه عطار نيشابورى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٧

آثار عطار

كنز الحقائق و مفتاح الفتوح يا منطق الطير و الهىنامه و اسرارنامه و مصيبت‌نامه و خسرو و گل ( خسرونامه ) و مختارنامه است و از همين‌جا مىتوان پى برد كه مثنويهائى كه از عطار است همين‌هاست .

25 ) سياه‌نامه كه آن را سياه هم ناميده‌اند كتابى است كه دولتشاه در تذكرة الشعراء به نام عطار نوشته و ديگران هم كه تكرار كرده‌اند از او گرفته‌اند و از اين كتاب به هيچ وجه اثرى نيست و معلوم نيست چه بوده كه دولتشاه بدين گونه درآورده است .

26 ) سى فصل منظومهء كوچكى است شامل نزديك هزار بيت كه بيت نخستين آن اين است :

يكى پيرى مرا آواز مىداد * كه اى عطار از دست تو فرياد

اين منظومه شامل سى سؤال است كه آن پير از گويندهء اين اشعار كرده و وى جواب داده است . اين منظومه در طهران 1354 1314 چاپ شده و با وجود آنكه تخلص عطار در آن آمده پيداست كه از فريد الدين عطار نيست زيرا كه گويندهء اين كتاب هم شيعه بوده و پيداست همان كسى است كه جواهر الذات و مظهر العجائب را گفته چنان‌كه در پايان كتاب ( صحايف 71 - 74 از چاپ طهران ) مىگويد :

بجوهر ذات گفتم اين معانى * تو مىبايد كه اين معنى بدانى

به غير مظهر حق شاه مردان * كه او باشد خدادان و خداخوان

خدا را هم خدا داند حقيقت * برونست اين به معنى از شريعت

ز بعد اين كتب مظهر طلب دار * ازو پيدا شود اسرار آن يار

مرا مظهر بود چشم كتب‌ها * ازو ظاهر شود پنهان و پيدا

درو معنى جعفر شاه باشد * درو معنى لا اللّه باشد

و از همين اشعار سست مىتوان پى برد كه از فريد الدين عطار نيست .

27 ) شاهنامه كتابى است كه از آن هم اثرى نيست و پيداست همان سياه‌نامه