مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٩٦
فهرست كشف الابيات
وحدتى كه ديد با چندين هزار
/ 751
ور ازين افزون ترا همّت بوَد
/ 643
ور ازين ديوان [ و پريان سركشند
/ 618
ور اشارتهاش را بينى زنى
/ 73
ور بچه گيرد ازو شهناز او
/ 677
ور بخسبد هست چون اصحاب كهف
/ 445
ور بخوانى و نه‌اى قرآن‌پذير
/ 114
ور بداند كِرم از ماهيّتش
/ 411
ور بدانى باشد آن هم از گمان
/ 252
ور بديدى شاخى از دجلهء خدا
/ 213
ور براى بنده است اين گفت‌وگو
/ 390
ور برد كفشت مرو در سنگلاخ
/ 342
ور بگويد كژ نمايد راستى
/ 215
ور بگويد كفر دارد بوى دين
/ 215
ور بگويندت كه هست آن فرع اين
/ 651
ور بگويى با يكى گو الوداع
/ 82
ور بود اين جبر جبر عامه نيست
/ 108
ور بوَد صورت حقير و ناپذير
/ 354
ور به حكم آريد اين پژمرده را
/ 332
ور به رنگ آب بازآيى ز قعر
/ 426
ور به سوى زن نبشتى كاتبش
/ 592
ور ترازو نيست گر افزون دهيش
/ 747
ور تو جزو جنّتى اى نامدار
/ 318
ور تو خواهى شرح اين وصل و ولا
/ 419
ور تو دست اندر مناصب مىزنى
/ 279
ور تو گويى جزو پيوستهء كلست
/ 211
ور تو گويى غافلست از جبر او
/ 51
ور تو گويى هم بديها از ويَست
/ 419
ور تو ماه و مهر را گويى جفا
/ 293
ور چه بنويسى نشانش مىكنى
/ 321
ور حسد گيرد ترا ره در گلو
/ 33
ور حقيقت بود آن ديد عجب
/ 445
ور دلت بيدار شد مىخسب خَوش
/ 491
ور رهِ نبعش بوَد بسته چه غم
/ 633
ور رهى خواهى ازين سجن خرِب
/ 271
ور ز دستت ديو خاتم را ببرد
/ 270
ور ز رَشِّ نور حقّ قِسميش داد
/ 599
ور سبب گيرى نگيرى هم دلير
/ 784
ور سخن كُش يابم آن دم زن به مزد
/ 621
ور سليمانست از وى مور بهْ
/ 105
ور صبا را پيك كردى در وفا
/ 592
ور عيان خواهى صلاح الدّين نمود
/ 370
ور كنى او را بهانه آورى
/ 332
ور كنى با او مرى و همسرى
/ 443
ور گدا گويد سخن چو زرّ كان
/ 175
ور نباشد آنْ تو بنگر كاين فريق
/ 586
ور نباشد آن چو اين باشد تمام
/ 651
ور نبودى او كبود از تعزيت
/ 41
ور نخواهى خدمت ابناى جنس
/ 401
ور ندارى باور از من رَوْ ببين
/ 356
ور ندانى اين دو فكرت از گمان
/ 555
ور نديدش نه ازْ برون نه ازْ اندرون
/ 448
ور نكردى زندگانىِ مُنير
/ 704
ور نمانم آبْ آبم ده ز عَين
/ 767
ور نه‌اى آگه برو بر خود گِرى
/ 741
ورنه با خود هيچ عذرى نبْوَدش
/ 794
ورنه چون صدّيق و فاروق مهين
/ 365
ورنه كى گيرد گلابهء تن قرار
/ 354
ورنه لا عين رأت چه جاى باغ
/ 553
ورنه من بيناترم افلاك را
/ 309
ور نيارى خشك بر عجزى مه‌ايست
/ 740
ور يكى عيبى بوَد با صد صفات
/ 155
وز جهانِ چون رحم بيرون روى
/ 239
وز « دم المؤمنون اخوة » به پند
/ 451
وزر او و صد وزير و صد هزار
/ 43
وز زمانى كز زمان خالى بُدست
/ 106