مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٩٣

فهرست كشف الابيات

مَهْ همه كفّست ، معطى نور پاش

/ 665

مىبرد شاديت را تو شاد از او

/ 129

مىبگويند اندرون گفتار نيست

/ 441

مىبلرزد عرش از مدح شقى

/ 22

مىپرستيد اخترى كان زر كند

/ 606

مىدراند كام و لُنجش بىدريغ

/ 298

مىدوى اين سو و آن‌سو خشك‌لب

/ 430

مىدهد رنگ « أحسن التّقويم » را

/ 265

ميرِ احوالست نى موقوف حال

/ 500

مىرمد اثبات پيش از نفىِ تو

/ 738

مىرود اين هر دو كار انبيا

/ 240

مىرود بىبانگ و بىتكرارها

/ 232

مىروم تا مجمع الْبحرين من

/ 515

مىرهاند مىبرد تا معدنش

/ 66

مىزند بر آب استاره سَنى

/ 778

مىزهاند كوه از آن آواز [ و قال

/ 371

مىشدند اين هر دو تا نزديك چاه

/ 93

مىشمارد مىدهد زر بىوقوف

/ 461

مىفزايد در وسايط فلسفى

/ 686

مىكنى جزو زمين را آسمان

/ 694

ميلهاى چون سگانِ خفته‌اند

/ 689

ميم و واو و ميم و نون تشريف نيست

/ 24

مىنينديشيم آخر ما به هوش

/ 27

مؤمن ار ينظر بنور اللّه نبود

/ 100

مؤمنان آيينهء يكديگرند

/ 100

مؤمنان در حشر گويند آن ملك

/ 420

مؤمنان گويند كآثار بهشت

/ 609

مؤمن كيّس مميّز كو كه تا

/ 430

مؤمنم ينظر بنور اللّه شده

/ 402

مؤمنى او مؤمنى تو بىگمان

/ 235

ناتراشيده همين بايد جذوع

/ 241

نادر اين باشد كه چندين اختيار

/ 718

ناطقه چون فاضح آمد عيب را

/ 271

ناقهِ جسم ولى را بنده باش

/ 192

ناقهِ صالح به صورت بُد شتر

/ 189

ناقة اللّه آب خورد از جوى ميغ

/ 191

ناگهان تمثال گرگ هشته‌اى

/ 477

نالم ايرا ناله‌ها خوش آيدش

/ 137

نالم و ترسم كه او باور كند

/ 115

نالهء سرنا و تهديد دُهل

/ 609

نالهء سگ در رهش بىجذبه نيست

/ 463

نالهء كافر چو زشتست و شهيق

/ 401

نام احمد چون حصارى شد حصين

/ 57

نام احمد نام جمله انبياست

/ 87

نام تو از ترس [ پنهان مىكنند

/ 491

نامِ حقّ عدلست و شاهد آنِ اوست

/ 774

نام حقّم بست نى آن راى تو

/ 174

نام ديوى را برد در ساحرى

/ 327

نامشان از رشك حقّ پنهان بماند

/ 350

نامصوّر يا مصوّر پيش اوست

/ 305

نامصوّر يا مصوّر گفتنت

/ 305

نام و ناموس مَلَك را درشكست

/ 79

نام هريك مىبرد غول اى فلان

/ 339

نان چو معنى بود بود آن خار سبز

/ 298

نان گِلست و گوشت گِل كم خور ازين

/ 214

نان و آش و شير آن هر هفت بز

/ 670

نايد آن الّا كه بر خاصان پديد

/ 157

ناىْ را حقّ بيهده خوش دم نكرد

/ 177

نجْهد از تخييلها نى شَه شود

/ 681

نخوت و دعوى و كبر و ترّهات

/ 173

نرم‌گو ليكن مگو غير صواب

/ 666

نسبت اين فرعها با اصلها

/ 642

نسبتى بايد مرا با حيلتى

/ 203

نَشف كرد از تو خيالِ آن وُشات

/ 762

نصف قيمت ارزد آن دو چشم او

/ 627

نصّ وحى روح قدسى دان يقين

/ 558