مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٩١
فهرست كشف الابيات
مر شما را بس نيامد راى من
/ 228
مر ضعيفان را تو بىخصمى مدان
/ 99
مر عرب را فخر غزوست و عطا
/ 170
مرغ آبى غرق درياى عسل
/ 160
مرغ از بادست كى ماند به باد
/ 642
مرغ بر بالا و پرّان سايه‌اش
/ 32
مرغ بس در خود فرورفت آن زمان
/ 731
مرغِ بىاندازه چون شد در قفص
/ 107
مرغ پر نارُسته چون پرّان شود
/ 47
مرغ جانش موش شد سوراخ جو
/ 574
مرغ جبرى را بيان جبر كو
/ 612
مرغِ جذبه ناگهان پرّد ز عُش
/ 747
مرغ خاكى مرغ آبى هم تنند
/ 554
مرغ خانه است او نه سيمرغِ هوا
/ 207
مرغ فتنه دانه بر بامست او
/ 607
مَركبى را كآخرش تو دَه‌دِهى
/ 727
مرگ دان آن كاتّفاق امتست
/ 573
مرگ مىديدم گهِ زادن ز تو
/ 62
مرگ و جَسك اى اهل انكار و نفاق
/ 524
مر ملايك را نمودى سرّ خويش
/ 395
مسئله كيس ار بپرسد كس ترا
/ 570
مست بودند از تماشاى إله
/ 481
مستحقّ شرح را سنگ و كلوخ
/ 549
مست را چون دل مزاح انديشه شد
/ 732
مست و بنگى را طلاق و بيع نيست
/ 477
مسجد اقصى بسازيد اى كرام
/ 618
مسجد اهل قُبا كان بُد جماد
/ 434
مشترىّ من خدايست او مرا
/ 416
مشرف و اهل قلم بر دست راست
/ 236
مشرق او نسبتِ ذرّات او
/ 358
مشرقى و مغربى [ را حسّهاست ]
/ 634
مشك را بيهوده حقّ خوش دم نكرد
/ 177
مشورتْ جوينده آمد نزد او
/ 414
مشورت دارند سرپوشيده خوب
/ 82
مشورت كن با گروهِ صالحان
/ 769
مصطفايىِ كو كه جسمش جان بوَد
/ 475
مصطفى آمد كه سازد همدمى
/ 152
مصطفى بىخويش شد زان خوب‌صوت
/ 153
مصطفى زان گفت كآدم [ و انْبيا
/ 604
مطرب آغازيد بيتى خوابناك
/ 734
مطرب ايشان را سوىِ مستى كشيد
/ 733
مطلع شمس آى اگر اسكندرى
/ 301
مطلق آن آواز خود از شه بوَد
/ 148
معدن دنبه نباشد دام گرگ
/ 474
معدن لعل و عقيق مكتنِس
/ 405
معده طبلى خوار همچون طبل كرد
/ 670
« مَعْشَرَ الْجِنِّ » سورهء رحمان بخوان
/ 146
معنى اللّه گفت آن سيبوَيه
/ 619
معنى اندر شعر جز با خبط نيست
/ 114
معنى تو صورتست و عاريت
/ 336
معنى چشم بد آخر بازدان
/ 684
معنى و مغزت بر آتش حاكمست
/ 706
مغز علم افزود كم شد پوستش
/ 498
مقتبس شو زود چون يا بى نجوم
/ 149
مُقريى مىخواند از روى كتاب
/ 386
مكر آن باشد كه زندان حفره كرد
/ 76
مكر آن فارِس چو انگيزيد گرد
/ 467
مكر خود را گر تو انكار آورى
/ 270
مكرشان گر خلق را شيدا كند
/ 560
مكر كن در راه نيكوخدمتى
/ 682
مكر مىسازند قومى حيله‌مند
/ 382
مكر نفس و تن نداند عام شهر
/ 534
ملّت عشق از همه دينها جداست
/ 392
مُلكِ حقّ و جمله قسمِ اوستى
/ 768
مَنِّ آخر اصل دان كو طارقست
/ 738
من ازين تقليد بويى مىبرم
/ 702