مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٨٦

فهرست كشف الابيات

گر نبينى كشتى و دريا به پيش

/ 761

گر نبينى واقعهء غيب اى عَنود

/ 524

گر نخواهى رشكِ ابليسى بيا

/ 698

گر ندارد صبر زين نان جان حسّ

/ 292

گر نديدى آن بوَد از فهم پست

/ 662

گر نديدى ديو را خود را ببين

/ 247

گر نكردى رحمت و افضالشان

/ 161

گر نگشتى ديوِ جسم آن را اكول

/ 678

گر نگويم آن زحل استاره را

/ 389

گر نماز و روزه مىفرمايدت

/ 409

گر نمىبينى تو تدويرِ قَدَر

/ 743

گرنه خوش‌آوازىِ مغزى بوَد

/ 709

گر نيايند اى نبى غمگين مشو

/ 634

گر ولى زهرى خورد نوشى بوَد

/ 195

گر هوا و نار را سفلى كند

/ 385

گر يكى گنجى بيابد نادرست

/ 501

گشت آزاد از تن و رنج جهان

/ 159

گشت آن دشنام نامطلوب او

/ 216

گشت استا سست از وهم و ز بيم

/ 504

گشت « أرسلناك شاهد در نذر »

/ 288

گشت چونى بخش اندر لامكان

/ 745

گشت مشكلهاش حل و افزون ز ياد

/ 446

گفت آخر امر فرمود او به حلم

/ 703

گفت آن تأويل باشد يا قياس

/ 703

گفت آن خر كو به شب لا حوْل خورد

/ 317

گفت آوخ بعد هستى ، نيستى

/ 697

گفت احمد گر يقين افزون بُدى

/ 745

گفت احمد مر ورا كه راستى

/ 176

گفت « ادْعُوا اللَّهَ » بىزارى مباش

/ 399

گفت از اين ره كو ره آوردى بيار

/ 263

گفت « از روح خدا لا تيأسوا »

/ 482

گفت از ناچار و لاغى برگشود

/ 449

گفت : « اغلالا فهم به مقمحون »

/ 243

گفت اگر از مكر نايد در كلام

/ 794

گفت اگر اسمى شود غيب از ولى

/ 520

گفت اگر اين مكر بشنيده بوَد

/ 794

گفت اگرچه پاكم از ذكر شما

/ 389

گفت : الدّين النّصيحة آن رسول

/ 573

گفت الْمعنى هو اللّه شيخ دين

/ 251

گفت الهنا فى حوائجنا اليك

/ 619

گفت امت مشورت با كه كنيم

/ 409

گفت امر آمد برو مهلت ترا

/ 485

گفت اندر كژ مخسب اى محتلم

/ 479

گفت : « ان عدتم كذا عدنا كذا »

/ 543

گفت او از اهل و خويشانت نبود

/ 495

گفت او را محتسب هين آه كن

/ 414

گفت اه چون حكم راند بيدلى

/ 424

گفت ايزد جان ما را مست كرد

/ 111

گفت اين دم با قيامت شد شبيه

/ 476

گفت اين دم من همىبينم حَرَب

/ 576

گفت اينك ما بشر ايشان بشر

/ 24

گفت اين‌ها را بِهل بىهيچ شك

/ 641

گفت الأيّام يا عَم بَيننا

/ 365

گفت با جسم آيتى تا جان شد او

/ 107

گفت با دلقك شبى سيّد اجل

/ 412

گفت با هامان مگو اين راز را

/ 644

گفت بنما تا ببيند اين جسد

/ 663

گفت بىبرهان نخواهم من شنيد

/ 646

گفت بيزارم ز غير ذات تو

/ 495

گفت بيزاريم جمله زين حيات

/ 413

گفت پس من نيستم معشوق تو

/ 500

گفت پيش آ زخمم او را قاهرست

/ 99

گفت پيغامبر به تمييز كسان

/ 97

گفت پيغامبر به يك صاحب ريا

/ 253

گفت پيغامبر ز غيب اين را جَلى

/ 677

گفت پيغامبر صباحى زيد را

/ 261