مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٨١
فهرست كشف الابيات
فعل‌ها در غيب اثرها زاد نيست
/ 122
فقر را از چشم و از سيماى او
/ 370
فقرِ لقمه دارد او نى فقرِ حقّ
/ 207
فقر و رنجورى بهستت اى سند
/ 228
فقهِ فقه و نحوِ نحو و صرفِ صرف
/ 213
فقه گفت آن شاه را و فلسفه
/ 618
فكرتت را راست كن نيكو نگر
/ 347
فكر خود را گر كنى تأويل بِه
/ 703
فكر ما تيريست از هو در هوا
/ 92
فلسفى از نوع ديگر كرده شرح
/ 430
فلسفى گويد ز معقولات دون
/ 246
فلسفى مر ديو را منكر شود
/ 247
فلسفىِ منطقىِ مُستهان
/ 386
فلسفى منكر شود در فكر و ظنّ
/ 246
فهم موسى با همه نور و هنر
/ 22
فهم نان كردى نه حكمت اى رهى
/ 566
فهم و خاطر تيز كردن نيست راه
/ 42
فهو لا يرضى به حال ابدا
/ 466
« فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ » نشنيده‌اى
/ 399
قابل خوردن شود اجسام ما
/ 357
قابلى گر شرطِ فعل حقّ بُدى
/ 701
قافيه‌انديشم و دلدار من
/ 130
قال أطعمنى فانّى جائع
/ 18
قبض دل قبض عوان شد لاجرم
/ 465
قبض و بسطِ چشمِ دل از ذو الْجلال
/ 783
« قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَكْفَرَهُ »
/ 466
قدرت تو بر جمادات از نبرد
/ 718
قدرت خودبين كه اين قدرت از اوست
/ 35
قدر فندق افكنم گردد خريق
/ 322
قسمت حقّست روزى خواه نى
/ 545
قصد كعبه كن چو وقت حج بوَد
/ 408
قصّه‌اى را از حليمه گويمت
/ 615
قصّه‌ها آغاز كرديم از شتاب
/ 522
قصهء طوطىِ جان زين‌سان بوَد
/ 116
قصّهء عهد حديبيه بخوان
/ 588
قطب گويد مر ترا اى سست حال
/ 562
قطرهء دل را يكى گوهر فتاد
/ 79
قلب اعيانست و اكسيرى محيط
/ 694
« قل تعالوا قل تعالوا » گفت ربّ
/ 634
« قل تعالوا » گفت از جذب كرم
/ 633
قوّت اندر فعل آيد ز اتّفاق
/ 357
قوّتت از قوّت حقّ مىزهد
/ 455
قوّتم بگسست چون اينجا رسيد
/ 235
قوّتى خواهم ز حقّ دريا شكاف
/ 103
قول « ان من امّة » را ياد گير
/ 450
قول پيغمبر شنو اى مجتبى
/ 473
قول پيغمبر قبوله يفرض
/ 505
قول و فعل او گواه او بوَد
/ 675
قوم ديگر سخت پنهان مىروند
/ 548
قوم گفتندش كه اى خر ، گوش‌دار
/ 78
قوم گفتندش كه كسب از ضعف خلق
/ 70
قومى اندر آتش سوزان [ چو ] ورد
/ 186
قهقهه خنديد و جنبانيد سر
/ 378
كاتب آن وحى زان آواز مرغ
/ 255
كار او اينست و كار من همين
/ 673
كار پاكان را قياس از خود مگير
/ 23
كار چون بر كار كن پرده تنيد
/ 340
كار سحر اينست كو دم مىزند
/ 576
كارَكِ خود مىگزارد هركسى
/ 324
كار كن در كارگه باشد نهان
/ 340
كارگاه صنع حقّ چون نيستيست
/ 334
كارگه چون جاىْباشِ عاملست
/ 340
كاش جانت كش روان من فدى
/ 178
كاش چون اصحاب كهف اين روح را
/ 30
كاشكى كان ننگ بودى يك سرى
/ 21
كاشكى معمور بودى اين سرا
/ 338