مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٨٠

فهرست كشف الابيات

عقل را شُو دان و زن اين نفس و طمْع

/ 217

عقل را من آزمودم هم بسى

/ 412

عقل كى ماند چو باشد سَردِه او

/ 589

عقل گويد كان نه آن حيرت سراست

/ 751

عقلِ ما كو تا ببيند غرب و شرق

/ 782

عقل و دلها بىگمانى عرشيَند

/ 689

عكس آن نورست كاين نان نان شدست

/ 632

عكس چندان بايد از ياران خوش

/ 329

عكس حكمت آن شقى را ياوه كرد

/ 244

عكس راز مرد حقّ دانيد روز

/ 319

عكس طمع هر دوشان بر شير زد

/ 228

علّت اوْلى نباشد دين او

/ 558

علّت تنگيست تركيب و عدد

/ 233

علت عاشق ز علتها جداست

/ 16

« علّم الاسما » بُد آدم را امام

/ 648

علم تقليدى و بال جان ماست

/ 412

علم را دو پرّ ، گمان را يك پرست

/ 503

علم كان نبْوَد ز هو بىواسطه

/ 258

علم و گفتارى كه او بىجان بوَد

/ 416

علمهاى اهل دل حمّالشان

/ 258

عمر چون آبست وقت او را چو جو

/ 83

عمر در محمول و در موضوع رفت

/ 686

عنكبوت و اين صُطرلابِ رشاد

/ 777

عهد [ و ] قرض ما چه باشد اى امين

/ 699

عيب باشد اوّل دين و صلاح

/ 463

عيب كردن خويش را داروى اوست

/ 435

عيب كم گو بندهء اللّه را

/ 444

عيبها از ردّ پيران عيب شد

/ 441

عيسىام ليكن هر آن كو يافت جان

/ 616

عيسى اندر مهد بردارد نفير

/ 512

عين آن تخييل را حكمت كند

/ 43

عين آن حكمت بفرمودى رسول

/ 242

غافلان را كوههاى برف دان

/ 662

غايب از شه در كنار ثغرها

/ 273

غايبى منديش از نقصانشان

/ 458

غرقِ اين كشتى نيابى اى امير

/ 738

غرق عشقىام كه غرقست اندرين

/ 134

غم چو بينى در كنارش كش به عشق

/ 567

غم‌گسارى كن تو با ما اى روى

/ 472

غنج و نازت مىنگنجد در جهان

/ 245

غوطه دِه موسىّ خود را در بحار

/ 323

غولت از ره افكند اندر گزند

/ 222

غيب و آينده بر ايشان گشت فاش

/ 108

غير آن قطب زمان ديده‌ور

/ 161

غير آنكه درگريزى در قضا

/ 470

غير آواز عزيزان در صدور

/ 159

غيرت آن باشد كه او غير همه است

/ 128

غيرت عقلست بر خوبىِ روح

/ 736

« فاتّقوا النّار الّتى أوقدتم »

/ 252

فارغان از حرص و اكباب و حصص

/ 29

فارقم فاروقم و غربيل‌وار

/ 405

فَازنِ بِالحُرّة پى آن شد مثل

/ 211

فاش كرد اسپرد تن را در بلا

/ 743

فانتبه ثمّ اعتبر ثمّ انتصب

/ 366

« فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ » است اى گرگ پير

/ 234

فحش آغازيد و دشنام از گزاف

/ 377

فربهش كن آنگهش كش اى قصاب

/ 617

فرّخ آن تُركى [ كه ] استيزه نهد

/ 560

فرض مىآرى بجا گر طايفى

/ 794

فرع ديد آمد عمل بىهيچ شك

/ 125

فرقَها بىحد بوَد از شخص شير

/ 601

فرق [ و ] اشكالات آمد زان مقال

/ 601

فضل آن مسجد ز خاك و سنگ نيست

/ 618

فضل حقّ با اينكه او كژ مىتند

/ 672

فعل بر اركان و فكرت مُكتَتَم

/ 785

فعل و قول [ و ] صدق شد قوت ملك

/ 579