مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٧٩
فهرست كشف الابيات
« ظانين بالله ظن السوء » را
/ 228
ظاهرا مىخواندت او سوى خود
/ 186
ظاهر اين دو به سندانى زبون
/ 664
ظاهر ما چون درون مدّعى
/ 171
ظاهر و باطن ندارد حبّه‌اى
/ 332
ظلمتى دارم به نسبت با شموس
/ 276
ظلمتى را كآفتابش برنداشت
/ 148
عادت خود را بگردانم به وقت
/ 385
عارف از معروف بس درخواست كرد
/ 775
عازلانشان از وغا واراندند
/ 575
عاشقِ آنم كه هرآن آنِ اوست
/ 578
عاشق آن وَهْم اگر صادق بوَد
/ 208
عاشق آيينه باشد روى خوب
/ 236
عاشق از حقّ چون غذا يابد رحيق
/ 152
عاشقان از درد زان ناليده‌اند
/ 598
عاشقان اندر عدم خيمه زدند
/ 545
عاشق تصوير [ و ] وَهْمِ خويشتن
/ 208
عاشقِ خويشيد و صنعتْ كرد خويش
/ 538
عاشق رنجست نادان تا ابد
/ 127
عاشقِ كلّست و خود كلّست او
/ 116
عاشقم بر قهر و بر لطفش بجدّ
/ 115
عاشقى كو در غمِ معشوق رفت
/ 791
عاشقى گر زين سر و گر زان سرست
/ 16
عاصيان وَ اهْل كبائر را به جهد
/ 512
عاقبت آويختهء استاد شد
/ 773
عاقبت بينى نشان نور تست
/ 400
عالمِ سفلى و شهوانى درند
/ 689
عالم كبرى به قدرت سخره كرد
/ 189
عالمى در دام مىبين از هوا
/ 789
عالمى را زان صلاح آمد ثمر
/ 238
عالمى را لقمه كرد و دركشيد
/ 102
عالمى را يك سخن ويران كند
/ 118
عبرت جانش شود آن تخت ناز
/ 612
عبرتى گير اندر آن كُهْ كن نگاه
/ 684
عجز زنجيريست زنجيرت نهاد
/ 740
عجزها دارى تو در پيش اى لَجوج
/ 793
عجّلوا اصحابنا كى تربحوا
/ 472
عدلْ قسّامست و قسمت‌كردنيست
/ 626
عذر آوردند كاى مادر تو بيست
/ 505
عرصهء بس با گشاد و با فضا
/ 232
« عروة الوثقى » است ترك اين هوا
/ 367
عزّت آنِ اوست و آنِ بندگانش
/ 485
عزّة المسكن احاذرها انا
/ 514
عشق ارزد صد چو خرقهء كالبد
/ 791
عشق باشد لوت و پوت جانها
/ 545
عشق جان طور آمد عاشقا
/ 9
عشق حقّ و سرِّ شاهد بازيَش
/ 775
عشق دان اى فندقِ تن دوستت
/ 706
عشق را پانصد پَرست و هر پرى
/ 710
عشق و جان هر دو نهانند و ستير
/ 154
عشقهايى كز پى رنگى بوَد
/ 21
عصمت « يا نار كونى باردا »
/ 481
عضوِ حُر شاخِ تر و تازه بوَد
/ 762
عقبه‌اى زين صعب‌تر در راه نيست
/ 33
عقل اثر را روح پندارد و ليك
/ 559
عقل از جان گشت با ادراك و فر
/ 559
عقل اينجا سالك آمد يا مُضلّ
/ 260
عقل با حسّ زين طلسمات دو رنگ
/ 384
عقل بحثى گويد اين دورست گو
/ 562
عقل پنهانست و ظاهر عالمى
/ 88
عقل جزو از كلّ پذيرا نيستى
/ 166
عقل جزوىاش نر و غالب بوَد
/ 711
عقل جزوى گاه چيره گه نگون
/ 487
عقل چون جبريل گويد احمدا
/ 84
عقل خود را مىنمايد رنگها
/ 412
عقل را خطخوانِ آن اشكال كرد
/ 679