مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٧٦

فهرست كشف الابيات

سبزه روياند ز خاكت آن دليل

/ 656

سبْقِ بىچون و چگونهء معنوى

/ 662

ستر چه در پشم و پنبه آذرست

/ 590

سجده آمد كندن خشت لزب

/ 364

سجده خود را مىكند هر لحظه او

/ 765

سجده مىكرد او كه اى كلّ زمين

/ 671

سحر عينست اى عجب لطف خفيست

/ 285

سحْر [ و ] ضدِّ سحْر را بىاختيار

/ 689

سخت بىصبر و در آتشدانِ تيز

/ 568

سخت خاك‌آلوده مىآيد سخُن

/ 298

سخت درماند امير سست ريش

/ 83

سخت مست و بىخود و آشفته‌اى

/ 590

سر ازآن‌رو مىنهم من بر زمين

/ 245

سرِّ استثناست اين حزم و حَذَر

/ 784

سر چنين كردند هين فرمان تراست

/ 520

سر چه مىپيچى چرا ناديده‌اى

/ 278

سرخ و سبز افتاد نسخ نوبهار

/ 384

سرشكسته نيست هين سر را مبند

/ 76

سِر كشد گوش محمّد در سخُن

/ 459

سركشى از بندگان ذو الْجلال

/ 187

سركه افزوديم با قوم زحير

/ 398

سرّ من از نالهء من دور نيست

/ 5

سر ندارد كز ازل بودست پيش

/ 216

سرورى زهرست جز آن روح را

/ 444

سعى شكر نعمتش قدرت بوَد

/ 72

« سعيكم شتّى » تناقض اندريد

/ 677

سغبهء صورت شد آن خواجهء سليم

/ 475

سلسلهء اين قوم جعد مشكبار

/ 570

سلّه بر سر در درختان زيرشان

/ 537

سنّتى بنهاد و اسباب [ و ] طُرُق

/ 701

سنگ با تو در سخن آمد شهير

/ 531

سنگ بر آهن زنى آتش جهد

/ 64

سنگ خارا گشت از آن خو برنگشت

/ 534

سنگ و آهن را مزن بر هم گزاف

/ 118

سنگ و آهن مولدِ ايجادِ نار

/ 663

سنگها و كافران سنگدل

/ 102

سنگهاى امتحان را نيز پيش

/ 479

سنگهايت صد هزاران پاره شد

/ 531

سوختم من سوخته خواهد كسى

/ 129

سوخته چون قابل آتش بوَد

/ 129

سوى اضلال ازل پيغام كرد

/ 696

سوى بحث خويش بازآ بوالْحسن

/ 563

سوى حسّ و سوى عقل او كاملست

/ 112

سوى دشت از دشت نكته بشنوى

/ 623

سوى دلّاكى بشد قزوينيى

/ 225

سوى سوراخى كه نامش گوشهاست

/ 416

سوى شامست اين نشان و اين خبر

/ 459

سهل گردان رهنما توفيق ده

/ 502

سيّد ، الأعمال بالنّيات گفت

/ 408

سيرِ جان بىچون بوَد در دَوْر و دَير

/ 516

سيرِ جسمانه رها كرد او كنون

/ 516

سير جسم خشك بر خشكى فتاد

/ 46

سينه خواهم شرحه‌شرحه از فراق

/ 4

شاخ تلخ ار با خوشى وصلت كند

/ 423

شاد آن صوفى كه رزقش كم شود

/ 630

شاد باش از عشق خوش سوداى ما

/ 8

شادمانه سوى صحرا راندند

/ 473

شاوروهُنّ پس آنگه خالفوا

/ 222

شاهِ احول كرد در راه خدا

/ 26

شاهِ از آن اسرار واقف آمده

/ 382

شاهِ امروزينه و فرداىِ ماست

/ 759

شاه با او در سخن اينجا رسيد

/ 354

شاهدت گه راست باشد گه دروغ

/ 200

شاهد تو سدّ روى شاهدست

/ 243

شاهدِ شاهد هزاران هر طرف

/ 628

شاه را غافل مدان از كارِ كس

/ 709