مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٧٥
فهرست كشف الابيات
زانكه حكمت همچو ناقهء ضاله است
/ 387
زانكه حكم كار در دست منست
/ 506
زانكه خوى بد نگشتست استوار
/ 444
زانكه در الّاست او از لا گذشت
/ 229
زانكه « زادوكم خبالا » گفت حقّ
/ 575
زانكه شعشاع [ و ] حضور آفتاب
/ 274
زانكه كس را از خدا عارى نبود
/ 342
زانكه گفتندش كه فرمان آنِ تست
/ 120
زانكه گل گر برگ برگش مىكنى
/ 551
زانكه مُخلص در نظر باشد ز دام
/ 369
زانكه مرگم همچو من خوش آمدست
/ 293
زانكه ناقص تن بوَد مرحوم رحم
/ 381
زانكه نفع نان در آن نان دادِ اوست
/ 534
زانكه نور علّتىاش مرگ جوست
/ 602
زانكه نيم او ز عيبستان بُدست
/ 434
زانكه نيم علم آمد اين سؤال
/ 649
زانكه هر مرغى ازينها زاغ‌وش
/ 670
زانكه هفصد پرده دارد نور حقّ
/ 345
زان نشان با والد يحيى بگفت
/ 388
زان نمايد مختصر در چشم تو
/ 410
زان نيامد يك عبارت در جهان
/ 648
زاهد ششصد هزاران‌ساله را
/ 79
زخم كرد اين گرگ وز عذر لَبِقْ
/ 375
زر اگرچه عقل مىآرد و ليك
/ 20
زر بُدى پرميوه چون كاسد شدى
/ 173
زرّ خالص را و زرگر را خطر
/ 375
زشتىِ آواز كم شد زين گله
/ 401
زلّت او بهْ ز طاعت نزد حقّ
/ 117
زنده از تو شاد از تو عايلى
/ 495
زنده شد كشته ز زخم دمّ گاو
/ 377
زنگيان گويند خود از ماست او
/ 264
زهرِ دَد باشد شكرريز خِرَد
/ 713
زهره نه كس را كه لقمهء نان خورد
/ 330
زيد پرّانيد تيرى سوى عَمرو
/ 123
زيد را اكنون نيابى كو گريخت
/ 277
زيد و عمرو از بهر اعرابست و ساز
/ 449
زير دريا خوش‌تر آيد يا زبر
/ 133
زين بتان خلقان پريشان مىشوند
/ 523
زين تنازعها محمّد وا عجب
/ 518
زين تواضع كه فرود آيى خدا
/ 659
زين چراغ حسّ حيوانى مراد
/ 603
زين درخت آن برگ زردش را مبين
/ 635
زين دو جوشش قوّت حسّها شدم
/ 580
زين سبب فرمود استثنا كنيد
/ 506
زين سبب من تيغ كردم در غلاف
/ 55
زين سپس بستان تو آب از آسمان
/ 474
زين سخن داود زو شد خشمناك
/ 530
زين سخن گر نيستى بيگانه‌اى
/ 121
زين طلب بنده به كوى تو رسيد
/ 308
زين كند نفرين حكيمِ خوش‌دهن
/ 625
زين لِسان الطّير عامّ آموختند
/ 787
« زُيِّنَ لِلنَّاسِ » حقّ آراستست
/ 178
زين همىگويد نگارندهء فِكَر
/ 760
ژغژغِ آن مغز و عقلت را برد
/ 464
ساخت طومارى به نام هر يكى
/ 34
ساخت موسى قدس در باب صغير
/ 544
ساعتى آن جايگه تشريف دِه
/ 427
ساعد شه مسكن اين باز باد
/ 299
ساقىِ حلم ار نبودى باده‌ريز
/ 709
سال شصت آمد كه در شستت كشد
/ 366
سالها اندر نباتى عمر كرد
/ 661
سايه خواب آرد ترا همچون سمر
/ 17
سايه فرعست اصل جزو معنيَست
/ 510
سايهء خود را ز خود دانسته‌اند
/ 509
سايهء يزدان چو باشد دايه‌اش
/ 32
سبز گردم چونكه گويد كشت باش
/ 182