مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٦٨

فهرست كشف الابيات

حاملند و خود ز جهل افراشته

/ 257

حاملى محمول گرداند ترا

/ 72

حبس كردى معنى آزاد را

/ 113

حدّ اعيان و عَرَض دانسته گير

/ 686

حرص صيّادى ز صيدى مُغفلست

/ 693

حرص و كين هست از طباع مختلف

/ 424

حرف چه بوَد تا تو انديشى از آن

/ 130

حرف درويشان بدزدد مرد دون

/ 26

حرفْ ظرف آمد درو معنى چو آب

/ 24

حرف قرآن را ضريران معدنند

/ 337

حرف و صوت و گفت را برهم زنم

/ 130

حرفهاى خطِّ او كَژمَژ بوَد

/ 635

حزم كن از خورد كين زهرين‌گياست

/ 464

حسّ اسير عقل باشد اى فلان

/ 513

حسّ خشكى ديد كز خشكى بزاد

/ 45

حسّ خفّاشت سوى مغرب دوان

/ 302

حسّ را تمييز دانى چون شود

/ 200

حسّ را حيوان مُقرّست اى رفيق

/ 717

حسّها با حسّ تو گويند راز

/ 438

حسّها و عقلهاشان در درون

/ 277

حشر تو گويد كه سرّ مرگ چيست

/ 395

حصبه و قولنج و ماليخوليا

/ 574

حضرت پررحمتست و پركرم

/ 180

حفّت الجنّة بمكروهاتنا

/ 395

حقّ آن قدرت كه در تيشه تراست

/ 181

حقِّ آن كف حقِّ آن درياى صاف

/ 203

حقّ ببردش باز در بحر صواب

/ 673

حقّ بجنباند به ظاهر سر ترا

/ 658

حقّ به دَور و نوبت اين تأييد را

/ 101

حق‌تعالى چون نيايد در عيان

/ 53

حق‌تعالى داد ميزان را زبان

/ 700

حق‌تعالى فخر آورد از وفا

/ 465

حق‌ّتعالى گفت كاين كسب جهان

/ 421

حق چو سيما را معرّف خوانده است

/ 97

حقّ ز بحر رحمت و موج كرم

/ 624

حق‌ّشناسست آنكه داند راز غيب

/ 528

حقّ فرستاد انبيا را با ورق

/ 319

حق فشاند آن نور را بر جانها

/ 61

حق قدم بر وى نهد از لا مكان

/ 103

حقّ همىخواهد كه نوميدان او

/ 271

حقّ همىگويد كه ديوار بهشت

/ 603

حكم بر دل بعد ازين بىواسطه

/ 276

حكمتِ اظهارِ تاريخ دراز

/ 655

حكمت قرآن چو ضالهء مؤمنست

/ 429

حكم چون بر عاقبت‌انديشيَست

/ 506

حكم « خذها لا تخف » دادت خدا

/ 410

حلق ببريده خورد شربت ولى

/ 292

حلق بخشيد او عطاى عدل را

/ 457

حلقه گرد او چو زر گرد عريش

/ 483

حمد تو نسبت بدان گر بهترست

/ 393

حمله آرند از عدم سوى وجود

/ 278

حمله بردند اسْپهِ جسمانيان

/ 643

حملهء ماده به صورت هم جريست

/ 711

حميتى بُد جاهليت در دماغ

/ 467

« حيث ما كنتم فولّوا وجهكم »

/ 452

حيرت اندر حيرت آمد اين قصص

/ 665

حيلتِ او از سبالش نگذرد

/ 561

حيله كرد انسان و حيله‌اش دام بود

/ 70

حيله‌هاشان جمله حال آمد لطيف

/ 75

حيله‌ها كردند بسيار انبيا

/ 409

خادم آمد گفت صوفى خر كجاست

/ 328

خارْخارِ وحيها و وسوسه

/ 80

خار دان آن را كه خرما ديده‌اى

/ 151

خار سه پهلوست هر چون كش نهى

/ 467

خاصّه اى خواجه قياس حسّ دون

/ 253

خاصّه اين روزن درخشان از خودست

/ 779