مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٦٦

فهرست كشف الابيات

چون شب آمد باز وقت يار شد

/ 277

چون شد آن ناشف ز نشفِ بيخِ خَود

/ 763

چون شدى تو پاك ، پرده بركَنَد

/ 642

چون شدى تو روح پس بار دگر

/ 580

چون شكافم آسمان را در ظهور

/ 273

چون شما را حاجت طاحون نماند

/ 232

چون شناسد اندك و منكر شود

/ 667

چون شود تيره ز غدْرِ اهلِ فرش

/ 674

چون شوى دور از حضور اوليا

/ 407

چون طلب كردى بجدّ آمد نظر

/ 388

چون عصاى موسى اينجا مار شد

/ 483

چون غمِ خود نيست اين بيمار را

/ 310

چون فرار از دام واجب ديده است

/ 693

چون فروگيرد غمت گر چُستيى

/ 755

چون فناش از فقر پيرايه شود

/ 691

چون فنا شد ماىِ ما ، او ماند فرد

/ 362

چون قبول حقّ بوَد آن مرد راست

/ 119

چون قضا آهنگ نارنجات كرد

/ 470

چون قضا آيد نبينى غير پوست

/ 94

چون قضا آيد نماند فهم و راى

/ 179

چون قضا بگذشت خود را مىخورد

/ 180

چون كشى از ساحلش در موج كاه

/ 252

چون كند جان بازگونه پوستين

/ 248

چون كنى از خلد زى دوزخ فرار

/ 321

چونكه آنجا گفت زينجا دور شد

/ 656

چونكه آن مخفى نماند از محرمان

/ 562

چونكه از عقلش فراوان بُد مدد

/ 398

چونكه انسان در غنا طاغى شود

/ 580

چونكه بر بوكست جمله كارها

/ 547

چونكه برگردد ازو آن ساجدش

/ 645

چون‌كه برگردى تو سرگشته شوى

/ 176

چونكه برگ روح خود زرد و سياه

/ 384

چونكه بر نطعش جز اين بازى نبود

/ 422

چونكه بر وى سرد گشتى اين نهاد

/ 593

چونكه بسپارند دل را بىدغل

/ 450

چونكه بلقيس از دل و جان عزم كرد

/ 612

چونكه بىرنگى اسير رنگ شد

/ 182

چونكه تخم نسل را در شوره ريخت

/ 31

چونكه جامه چُست و دوزيده بوَد

/ 241

چونكه جزوى عاشق جزوى شود

/ 210

چون‌كه جمع مستمع را خواب برد

/ 232

چونكه چشمم سرخ باشد در عَمَش

/ 598

چونكه حرفى برنتابد اين وصال

/ 764

چونكه خرمن پاس عشر او نداشت

/ 235

چونكه خود را پيش او بايد فقط

/ 447

چونكه ديگى حايل آمد هر دو را

/ 179

چونكه ذو النّون سوى زندان رفت شاد

/ 376

چونكه روغن را ز آب اسرشته‌اند

/ 184

چونكه ساكن خواهدش كرد از مرا

/ 252

چونكه سوى دشت و نورش ره نبود

/ 416

چونكه شب آن رنگها مستور بود

/ 90

چونكه عاشق اوست تو خاموش باش

/ 132

چونكه عاشق توبه كرد اكنون بترس

/ 570

چون‌كه عقل تو عقيلهء مردم است

/ 174

چونكه قُوت خر به شب لا حوْل بود

/ 317

چونكه كرخى كرخ او را شد حرس

/ 350

چونكه كردند آشتى شادى و درد

/ 734

چونكه گردد كشته اين جسم گران

/ 377

چونكه گشتى هيچ از سندان مترس

/ 685

چون‌كه گل رفت و گلستان درگذشت

/ 9

چونكه گوهر نيست تابش چون بوَد

/ 639

چونكه محمولى نه حامل وقت خواب

/ 239

چونكه مُخلَص گشت مُخلِص باز رست

/ 369

چونكه ملعون خواند ناقص را رسول

/ 381

چونكه من از خال خوبش دم زنم

/ 316

چونكه موسى بازگشت و او بماند

/ 489