مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٦٥
فهرست كشف الابيات
چون پى دانه نه بهر روشنيست
/ 416
چون پيمبر گفت مؤمن مِزْهَرست
/ 791
چون پى « يسكن اليها » ش آفريد
/ 178
چون تحرّى در دل شب قبله را
/ 172
چون تعلّق يافت نان با بو الْبشر
/ 114
چون تقاضا بر تقاضا مىرسد
/ 166
چون « تمنّوا موت » گفت اى صادقين
/ 573
چون تو بينايى ، پىِ خر رَوْ كه جست
/ 337
چون تو جزو دوزخى پس هوش دار
/ 318
چون تو شيرين نيستى فرهاد باش
/ 146
چون تو گوشى او زبان نى جنس تو
/ 120
چون تو ننگى جفتِ آن مقبولْ روح
/ 760
چون جماع طفل دان اين شهوتى
/ 256
چون جنين را در شكم حقّ جان دهد
/ 510
چون جنين را نوبتى تدبيرْ رو
/ 286
چون چنين بُد آدمى ، خون بُد غذا
/ 458
چون چنين رشكيستت اى جان و دل
/ 737
چون چنين شد ابتهال آغاز كن
/ 94
چون حَدَث كردى تو ناگه در نماز
/ 445
چون حديث روى شمس الدين رسيد
/ 18
چون خبرها هست بيرون زين نهاد
/ 724
چون خدا فرمود : ره را راهِ من
/ 750
چون خرِ تشنه خيالِ هر يكى
/ 762
چون خرد با تُست مشرف بر تنت
/ 661
چون خطائيْن از حسابِ باصفا
/ 790
چون خلاصى يافتى از صد بلا
/ 563
چون « خلقناكم شنيدى من تراب »
/ 469
چون خليل آمد خيال يار من
/ 305
چون دبيرستانِ صوفى زانوَست
/ 490
چون در آن دم بيدل و بىسرّ بُدى
/ 613
چون درافكندند يوسف را به چاه
/ 527
چون دريدى پرده كو خوف و رجا
/ 272
چون درين جُو ديد عكسِ سيب مرد
/ 778
چون درين ره پاى خود بشكسته‌اى
/ 85
چون دلِ آن شاه زيشان خون بوَد
/ 374
چون دل او در رضا آرد عمل
/ 383
چون دوايت مىفزايد درد پس
/ 404
چون دو چشم گاو در جرمِ تلف
/ 627
چون دو كس بر هم زند بىهيچ شك
/ 405
چون دوم بار آدمىزاده بزاد
/ 557
چون رسيد اينجا بيانم سر نهاد
/ 482
چون رود خواجه به جاى ناشناس
/ 379
چون رهاند خويشتن را اى سره
/ 422
چون رهانيدت ز دَه زندان ، كرم
/ 563
چون ز تنهايى تو ناهيدى شوى
/ 300
چون ز خالق مىرسد او را شمول
/ 506
چون ز دريا سوى ساحل بازگشت
/ 299
چون ز راز و ناز او گويد زبان
/ 590
چون زراندودست خوبى در بشر
/ 335
چون ز رويش مرتضى شد دُرفشان
/ 349
چون ز زنده مرده بيرون مىكند
/ 685
چون ز صد پايه دو پايه كم بوَد
/ 738
چون ز صندوقِ بدن بيرون رود
/ 792
چون ز عطر وحى كژ گشتند و گم
/ 599
چون ز فكر ترك اين عاجز شوى
/ 621
چون ز كُه آن لطف بيرون مىشود
/ 371
چون ز مادر بگسليدم طفل را
/ 793
چون ز مرده زنده بيرون مىكشد
/ 685
چون زنم دم كآتش دل تيز شد
/ 129
چون سرِ رشته به دست كام تست
/ 221
چون سرِ رشته نگه‌دارى درون
/ 658
چون سرش ببريد شد سوى قصاب
/ 502
چون سفر فرمود ما را زان مقام
/ 202
چون سفيهان راست اين كار و كيا
/ 374
چون « سُقوا ماء حميما قُطّعت »
/ 271
چون سگ كهفى كه از مردار رست
/ 463