مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٦٤
فهرست كشف الابيات
چشم‌بند آن جهان حلق و دهان
/ 299
چشم‌بند از چشم روزى كى رود
/ 782
چشم‌ْبندِ ختم چون دانسته‌اى
/ 766
چشم‌بندست اى عجب يا هوش بند
/ 63
چشم‌بندى بود لعنت ديو را
/ 418
چشم تو ادراك غيب آموخته
/ 284
چشم جسمانه تواند ديدنست
/ 139
چشم چون بستى ، ترا جان كَندنيست
/ 307
چشم حسّ را هست مذهب اعتزال
/ 304
چشم دريا ديگرست و كف دگر
/ 492
چشم ديوانه بهارش دى نمود
/ 538
چشم را از غير غيرت دوخته
/ 560
چشم را اى چاره‌جو در لا مكان
/ 333
چشم را نبْوَد از آن عزّ بهره‌اى
/ 631
چشمشان افتاده اندر عين عين
/ 787
چشم كژ كردى دو ديده [ قرص ] ماه
/ 347
چشم مىمالم كه آن هفت ارسلان
/ 519
چشم نيكو شد دواى چشم بد
/ 685
چشم هر سه باز و گوش هر سه تيز
/ 285
چشم هر قومى به سويى مانده است
/ 68
چنبرهء ديد جهان ادراك تست
/ 641
چند ازين صبر و ازين سه روزه چند
/ 328
چند امانم مىدهى اى بىامان
/ 127
چند اندر رنجها و در بلا
/ 544
چند باشى عاشق صورت نكو
/ 354
چند حرفى نقش كردى از رقوم
/ 679
چند روزى سير خوردند از عطا
/ 660
چند صنعت رفت اى انكار تا
/ 613
چند كوبد زخمهاى گرزشان
/ 460
چند كوبيم آهن سردى ز غَى
/ 546
چند گاهش گام آهو درخورست
/ 311
چند گويى چون غِطا برداشتند
/ 394
چند گويى من بگيرم عالمى
/ 43
چون ازيشان مجتمع بينى دو يار
/ 314
چون اويس از خويش فانى گشته بود
/ 630
چون أبيتُ عندَ ربّى فاش شد
/ 283
چون أنا الْحقّ گفت شيخ و پيش برد
/ 759
چون ببيند نان و سيب و خربزه
/ 690
چون بت سنگين شما را قبله شد
/ 538
چون بدانستى كه شكّر دانه‌اى
/ 600
چون بدزدم چون حفيظ مخزن اوست
/ 578
چون براندى شهوتى پرّت بريخت
/ 523
چون برو بنشست زين اندوه گرد
/ 197
چون بُريد و داد او را يك برين
/ 380
چون بريده شد براى حلق دست
/ 508
چون بريده گشت حلق رزق خوار
/ 291
چون بكارى در زمينِ اصل كار
/ 700
چون بكوشم تا سِرش پنهان كنم
/ 590
چون بماند از خلق او گردد يتيم
/ 414
چون بنالد زار بىشكر و گله
/ 116
چون بنوشيدم جهاد آذرى
/ 580
چون بوَد اكراه با چندين خوشى
/ 622
چون بوَد چون آنكه از چونى رهيد
/ 745
چون به امر « اهْبِطُوا » بندى شدند
/ 70
چون به بىرنگى رسى كان داشتى
/ 182
چون به حق بيدار نبْوَد جان ما
/ 31
چون به صورت آمد آن نور سره
/ 54
چون به طوفى خود به طوفى مرتدى
/ 165
چون به غير مردم ديدش نديد
/ 556
چون به قول اوست مصلوب جهود
/ 374
چون به قوم خود رسيد آن مجتبى
/ 486
چون بيامد از غزا باز آمدند
/ 428
چون بيامد سوخت پرّش را گريخت
/ 729
چون بيايد شام و دزدد جامِ من
/ 591
چون بيايد مر ورا پنبه كنيد
/ 406
چون پشيمانى به دل شد تا شغاف
/ 476