مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٦١
فهرست كشف الابيات
تا نداند سعد [ و ] نحس بىخبر
/ 323
تا نشان حق نيارد نوبهار
/ 40
تا نشد پر بر سر آبست طشت
/ 88
تا نشد زر مس نداند من مسم
/ 444
تا نگردد نيكوىِّ ما بدى
/ 346
تا نگردى تو گرفتار اگر
/ 338
تا نگشتند اخترانِ ما نهان
/ 739
تا نگويى مر مرا بسيار گو
/ 445
تا نمانى صفر و سرگردان چو چرخ
/ 64
تا نميرى نيست جان كندن تمام
/ 738
تا نه‌اى ايمن تو معروفى مجو
/ 435
تا همىگفت آن كليله بىزبان
/ 448
تا هوا تازه است ايمان تازه نيست
/ 86
تا يكى يارى ز ياران رسول
/ 428
تخت دل معمور شد پاك از هوا
/ 276
تخم مايهء آتشت شاخ ترست
/ 395
ترتقى أنفاسنا بالْمنتقى
/ 67
ترجمان هرچه ما را در دلست
/ 15
ترس جان در وقت شادى از زوال
/ 638
ترسم ار خامش كنم آن آفتاب
/ 737
ترك استثنا مرادم قسوتيست
/ 11
ترك اين تزوير گو شيخ نفور
/ 616
تُرك‌تاز و تن گداز و بىحيا
/ 757
ترك خدمت خدمت تو داشتم
/ 379
ترك دنيا هركه كرد از زهد خويش
/ 36
تر و خشك و پُر و تى باشد دهل
/ 769
« تعرج الرّوح اليه و الملك »
/ 257
تفرقه‌جويان جمع اندر كمين
/ 635
تفرقه در روح حيوانى بوَد
/ 314
تن ز جان و جان ز تن مستور نيست
/ 5
تن قفس شكلست تن شد خار جان
/ 144
تنگ‌تر آمد خيالات از عدم
/ 233
تن مبين و آن مكن كآن بُكم و صُم
/ 778
تو از آن بگذشته‌اى كز مرگ تن
/ 509
تو از آن مرغِ هوايى فهم كن
/ 788
تو اگر خواهى بكن هم ريشخند
/ 617
تو بدان مانى كز آن نورى تهى
/ 599
تو بدين تزوير چون نوشى از آن
/ 657
تو بر آن عاشق بُدى در دوْرِ آن
/ 613
تو به جاى آن عصا آب منى
/ 554
تو به دَه ركعت نماز آيى ملول
/ 446
توبه را از جانب مغرب درى
/ 643
توبه كن وز خورده استفراغ كن
/ 402
تو به هر صورت كه آيى بيستى
/ 610
تو تبار و اصل و خويشم بوده‌اى
/ 297
تو جوان بودى و قانع‌تر بُدى
/ 173
تو جِهَت كن من برونم از جهات
/ 426
تو چه خود را گيج و بىخود كرده‌اى
/ 478
تو چه كرمى در ميان سيب دَر
/ 631
تو حسودى كز فلان من كمترم
/ 342
تو دعا را سخت‌گير و مىشخول
/ 480
تو دو قُلّه نيستى يك قُلّه‌اى
/ 760
تو رهايى جو ز ناجنسان به حدّ
/ 318
تو ز « أَوْفُوا بِالْعُقُودِ » ش دست شو
/ 406
تو زبونى و زبون‌گير اى عجب
/ 693
تو شب و روز از پى اين قوم غُمر
/ 397
تو شدى بىهوش و افتادى به طاق
/ 388
تو طمع دارى كه او را بىجفا
/ 485
تو غلامى كسب و كارت ملك اوست
/ 531
تو قياس از حالت انسان مكن
/ 140
تو كجايى تا شوم من چاكرت
/ 389
تو گواهى غير گفت‌وگو و رنگ
/ 204
تو مخوانم جفت كمتر زن بغل
/ 174
تو مريد و ميهمان آن كسى
/ 170
تو مكن با غير من اين لطف و جود
/ 196
تو مگو كه من گريزانم ز نيست
/ 186