مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٥٨
فهرست كشف الابيات
بيهُشىها جمله اينجا بازيَست
/ 665
پارسى گوييم يعنى اين كشش
/ 68
پا رهاند روبهان را در شكار
/ 525
پارهء خاك ترا چون مرد ساخت
/ 483
پاسبان را خار چون در پاى رفت
/ 96
پاك مىبازد نباشد مزد جو
/ 757
پاى در دريا منهْ كم گوى از آن
/ 372
پاى كژ را كفش كژ بهتر بوَد
/ 346
پايمرد آمد به دو دستش گرفت
/ 780
پاى نابينا عصا باشد عصا
/ 161
پخته گرد و از تغيّر دور شوْ
/ 369
پرّ آن مرغى كه بانگش مطربست
/ 453
پرتو انديشه‌اش زد بر رسول
/ 242
پرتو حقّست آن معشوق نيست
/ 179
پرتو ساقيست كاندر شيره رفت
/ 592
پرتو عقلست آن بر حسّ تو
/ 335
پرتوى بر قلب زد خالص ببين
/ 339
پرده مىخندد برو با صد دهان
/ 382
پرده‌هاى ديده را داروى صبر
/ 305
پَرّ من ابرست و پرده است و كثيف
/ 691
پرورد در آتش ابراهيم را
/ 44
پس ازين عالم به اين عالم چنان
/ 379
پس ازين فرمود حقّ در « وَ الضُّحى »
/ 205
پس اشارتهاى اسرارت دهد
/ 72
پس امام حىّ و قائم آن وليست
/ 344
پس ببين كاين مسخ كردن چون بوَد
/ 43
پس بخوان « قامُوا كُسالى » از نُبى
/ 763
پس بدان كآب مبارك ز آسمان
/ 584
پس بدان كه شمع دين برمىشود
/ 585
پس به دو گفتند يا وجه الْعرب
/ 210
پس برو تكليف چون باشد روا
/ 477
پس بگفتندش كه طاوسان خان
/ 480
پس بگويى راست گفتى اى امين
/ 433
پس بنهْ بر جاى هر دم را عوض
/ 461
پس بنىآدم مكرّم كى بُدى
/ 304
پس بوَد « ظلمات بعضى فوق بعض »
/ 620
پس به معنى باغ باشد اين نه آب
/ 780
پس به هر دَوْرى وليى قائمست
/ 343
پس ترا هر لحظه مرگ و رجعتيست
/ 92
پس تو اى ناشسته رو در چيستى
/ 441
پس تو خود را صيد مىكردى به دام
/ 681
پس جز او جمله مقلّد آمدند
/ 556
پس جزاى آنكه ديد او را مُعين
/ 782
پس جهاد اكبر آمد عصر دزد
/ 414
پس جهان زايد جهان ديگرى
/ 363
پس چو حكمت ضالهء مؤمن بوَد
/ 447
پس چو كافر ديد كو در داد و جود
/ 394
پس چو وحشى شد از آن دم آدمى
/ 250
پس چه باشد عشق ؟ درياى عدم
/ 590
پس چه عزّت باشدت اى نادره
/ 249
پس حيات ماست موقوف فطام
/ 458
پس خداعى را خداعى شد جزا
/ 383
پس خزان او را بهارست و حيات
/ 220
پس درآ در كارگه يعنى عدم
/ 341
پس در انگورى همىدرّند پوست
/ 451
پس دعاى خشك هِلْ اى نيكبخت
/ 699
پس رهِ پند و نصيحت بسته شد
/ 403
پس رياى شيخ بِه ز اخْلاص ماست
/ 450
پس ز جانِ جان چو حامل گشت جان
/ 363
پس ز دفع خاطر اهل كمال
/ 187
پس زدى اشراقِ آن نااحولى
/ 779
پس سبا گفتند : « باعد بيننا »
/ 465
پس سَرِ اين تن ، حجابِ آن سرست
/ 441
پس سرى كه مغز آن افلاك بود
/ 352
پس سليمان گفت با لشكر عيان
/ 614
پس سليمان‌همّتى بايد كه او
/ 197