مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٥٦
فهرست كشف الابيات
برجهيد آن تُرك و دبّوسى كشيد
/ 737
برجهيد آن كشته ز آسيبش ز جا
/ 572
برد او را زخم آن دبّوسِ سخت
/ 398
بر دريدى در سخن پردهء قياس
/ 606
بر دكان هر زرنما خندان شدست
/ 248
بر دلِ خود كم نِه انديشهء معاش
/ 326
بر دل موسى سخنها ريختند
/ 392
بر دل و دينِ خرابت نوحه كن
/ 741
بر دهان تست هر دم جام او
/ 636
بر سبال چرب خود تكيه مكن
/ 479
بر سر ديوار هر كو تشنه‌تر
/ 364
بر سرى جغدانشِ بر سر مىزنند
/ 361
بر شتر بنشست آن قحط گران
/ 332
بر شمارِ برگِ بستان ندّ و ضد
/ 751
بر ضعيفى گياه آن باد تند
/ 250
برفِ گوناگون جمودِ هر جماد
/ 767
بر فلك پرهاست ز اشْجار وفا
/ 586
برق آيينه است لامع از نمد
/ 654
برق گر نورى نمايد در نظر
/ 34
بر كفِ دريا فرس را راندن
/ 382
بر لب جو برد ظنّى يك فتى
/ 272
بر مثالِ سنگ و آهن اين تنه
/ 663
بر مثال عنكبوت آن زشت‌خو
/ 603
بر مثال موجها اعدادشان
/ 314
برمكَن آن پرّ خلْدآراىْ را
/ 689
برمكَن آن پَر كه نپْذيرد رفو
/ 686
برمكَن پَر را و دل بركَن ازو
/ 687
برنشان پاى آن سرگشته راند
/ 392
برنشستى اشترم را از پگاه
/ 333
برنويس احوال پير راهدان
/ 221
برنويس احوال خود با آب زر
/ 657
بر هوا انداخت هريك را گزاف
/ 462
بس بلا و رنج بايست و وقوف
/ 649
بس بلا و رنج مىبايد كشيد
/ 649
بس بوَد خورشيد را رويش گواه
/ 274
بسته درهاى مواليد از سبب
/ 123
بس خجسته معصيت كان مرد كرد
/ 289
بس دعاها رد شود از بوى آن
/ 462
بس دل چون كوه را انگيخت او
/ 42
بس رباطى كه ببايد ترك كرد
/ 245
بس ستارهء آتش از آهن جهيد
/ 28
بس سراىِ پُر ز جمع و انبهى
/ 742
بس طريفند و لطيفند و سمين
/ 458
بس كن ار شرحى بگويم دوردست
/ 545
بس كه اى دون همّت كوته‌ْبنان
/ 292
بشكن آن شيشهء كبود و زرد را
/ 296
بشنو از اخبار آن صدر الصّدور
/ 27
بشنو از نى چون حكايت مىكند
/ 3
بشنو اكنون اصل انكار از چه خاست
/ 217
بشنو الفاظ حكيم پرده‌اى
/ 256
بشنوى از قالْ هاىوهوى را
/ 593
بشنويد اى دوستان اين داستان
/ 10
بطن چارم از نُبى خود كس نديد
/ 582
بعد از آن اين دو به بيهوشى روند
/ 734
بعد از آنت جان احمد لب گزد
/ 631
بعد از آن چيزى كه كارى بردهد
/ 366
بعد از آن خلوت بديدش پند داد
/ 743
بعد از آن هرجا روى مشرق شود
/ 302
بعد از آن « يا حسرة شد للعباد »
/ 270
بعد از آن « يمشى سويّا مستقيم »
/ 504
بعد توبه گفتش اى آدم نه من
/ 111
بعدِ ديرى گشت آنها هفت مرد
/ 519
بُكْشمش يا خود دهم او را عذاب
/ 695
بگذر از ظنّ و خطا اى بدگمان
/ 22
بگذر از مستى و مستىبخش باش
/ 732
بگذر از [ زر ] كاين سخن شد محتجب
/ 635