مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٨٥٤

فهرست كشف الابيات

اين كرم چون دفع آن انكار تست

/ 613

اين كليله [ و ] دمنه جمله افتراست

/ 448

اينكه تو كردى دو صد مادر نكرد

/ 678

اين گواه قول و فعل از وى بجو

/ 675

اين گواهى چيست اظهار نهان

/ 676

اين گهى بخشد كه اجلالى شوى

/ 456

اينما قد هبطا او صعدا

/ 472

اين مَثَل چون واسطه است اندر كلام

/ 675

اين مَثَل نالايقست اى مُستَدِلّ

/ 785

اين محبّت هم نتيجهء دانشست

/ 381

اين مزاجت از جهان منبسط

/ 456

اين معانى راست از چرخ نُهم

/ 358

اين مُعاين هست ضدّ آن خبر

/ 769

اين معيّت با حقست و جبر نيست

/ 108

اين مگر باشد ز حبّ مشتهى

/ 635

اين من و ما بهرِ آن برساختى

/ 139

اى نموده ضدّ حقّ در فعلْ درس

/ 610

اين نباشد ور بوَد اى مرغ خاك

/ 440

اين نخواندى كالْكلام اى مستهام

/ 750

اين ندامت از نتيجهء رنج بود

/ 640

اين ندانم و آن ندانم بهرِ چيست

/ 732

اين ندم از ظلمت غم بست بار

/ 640

اين نشان خَسف و قَذف و صاعقه

/ 249

اين نظر از دور چون تيرست و سَم

/ 608

اين نگر كه مبتلا شد جان او

/ 435

اين نمك باقيست در ميراث او

/ 155

اين نه آن جانست كافزايد ز نان

/ 152

اين نه جبر اين معنى جباريَست

/ 50

اين همه اللّه گويى از عتو

/ 463

اين همه خواندى فروخوان « لَمْ يَكُنْ »

/ 667

اين همه دانست و چون آمد قضا

/ 96

اين همه عالم طلبكار خوشند

/ 338

اين همه غمها كه اندر سينه‌هاست

/ 173

اين همه گفتند و دلْشان مىتپيد

/ 255

اين همه گفتيم ليكن در بسيچ

/ 145

اين همه هست و بيا اى امر كن

/ 139

اين همىگويد كه اين ضالست و گم

/ 503

اين هنرها آب را هم شاهدست

/ 675

ايّها المحبوس فى رهن الطّعام

/ 678

اى هميشه حاجت ما را پناه

/ 11

أجعل الخضر لأمرى سببا

/ 515

أغلب الظّنّين فى ترجيح ذا

/ 257

اقتلوني يا ثقاتى لائما

/ 294

البقيّة البقيّة اى خديو

/ 418

« السَّماءُ انْشَقَّتْ » آخر از چه بود

/ 385

« النّبى قد ركب معروريا »

/ 337

أنت مولى القوم من لا يشتهى

/ 15

با تأنّى موجود گشت از خدا

/ 555

با چنان قادر خدايى كز عدم

/ 42

با چنان قوّت كه او را بود هم

/ 197

با چنين پنهانيى كه روح راست

/ 736

با چنين حالت بقا خواهى و ياد

/ 695

باد جنس آتش آمد در قوام

/ 361

بادِ حرص گرگ و حرص گوسپند

/ 65

بادِ خر كرّه چنين رسوات كرد

/ 477

باد كبر و باد عُجب و باد خلم

/ 287

با دلِ خود شه نفرمود اين‌قَدَر

/ 783

باد ما و بود [ ما ] از دادِ تست

/ 49

بار بازرگان چو در آب اوفتد

/ 380

بار ديگر ما به قصّه آمديم

/ 112

بار كه نْهَد در جهان خر كرّه را

/ 477

بارنامهء روح حيوانيست اين

/ 631

بازْ آن باشد كه بازآيد به شاه

/ 360

باز آنجا چون به حقّ او محو شد

/ 237

باز آن جان چونكه محو عشق گشت

/ 237

باز از هندوى شب چون ماه زاد

/ 603