مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٧١٩

[ حكايت هم در جواب جبرى و اثبات اختيار ] . . .

قوله :

خواستش مىگوى بر وجهِ كمال * [ كه نباشد نسبتِ جبر و ضلال ]

يعنى ، اختيار حقّ - جلّ و علا - چون به قدرت و اختيار مخلوق هيچ مباينت ندارد - زيرا كه او صانع بىآلت است - پس لايق آن است كه اختيار حقّ را تعبير كند به ارادت .

كما قال اللّه تعالى : « إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ . » « 1 »

تمام شد دفتر پنجم شرح مثنوى روم

( 1 ) « يس » ( 36 ) آيهء 82 : « چون بخواهد چيزى را بيافريند ، فرمانش اين است كه مىگويد : موجود شو ؛ پس موجود مىشود . »