مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٦٥٨

[ در خواستن قبطى دعاى خير ] . . .

قوله :

[ شاهنامه يا كليله پيش تو ] * همچنان باشد كه قرآن از عُتو

يعنى ، شاهنامه و كليله را اهل عصيان و طغيان به منزلهء قرآن دانند ؛ پس از مثنوى آنها را چه نصيبه !

قوله :

خويشتن مشغول كردن از ملال * [ باشدش قصد از كلام ذو الْجلال ]

اهل بطلان قرآن را به طريق قصّه و افسانه بشنوند و همچنين مثنوى را .

قوله :

حقّ بجنباند به ظاهر سر ترا * [ ليك سازد بر سران سرور ترا ]

جواب و سؤال مقدّر [ است ] و تقرير سؤال از جواب ظاهر است .

[ در خواستن قبطى دعاى خير ] . . .

[ در خواستن قبطى دعاى خير ] . . .

قوله :

يا به فرّ دست مريم بوى مشك * [ يابد و ترّى و ميوه ، شاخ خشك ]

اى ، شاخ خشك به فرّ دست مريم ، بوى مشك و ترى ميوه يابد . قبطى دست سبطى را به مريم و خود را به شاخ خشك تشبيه كرده .

قوله :

[ آتشى در جان من انداختند ] * مر بليسى را به جان بنواختند

قبطى خود را ابليس و هدايت از جان خوانده .

قوله :

كاف كافى آمد از « 1 » بهر عباد * [ صدق وعدهء « كهيعص » ]

مقولهء سبطى است كه به شرف ايمان مشرّف شد . مىگويد كه مرا احتياج نماند به اكل و شراب ؛ زيرا كه فهم كردم ، يعنى « كاف » را كه در « كهيعص » واقع است و آن معنى است كه هو كاف المهمّات العباد . و ابيات آينده تفسير همين معنى است كه سبطى از لسان حقّ نقل مىكند .

قوله :

چون سرِ رشته نگه دارى درون * [ نيل ذوق تو نگردد هيچ خون ]

( 1 ) در نسخهء ق : او .