مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٦٥٧

لابه كردن قبطى سبطى را . . .

زيرا كه امين نبودند و ميل به جنس خود كرده ، راز را به ابناى جنس ظاهر مىكردند .

[ تصديق كردن استر ] . . .

[ تصديق كردن استر ] . . .

قوله :

اى ضياء الحقّ حسام الدين بگير * [ شهد خويش اندر فكن در حوض شير ]

يعنى ، شهد خويش بگير و با شير بياميز . كنايه از نظم مثنوى است . يعنى كه تو بيان واضح كنى ؛ شهدى بود با شير آميخته .

قوله :

برنويس احوال خود با آب زر * [ بهر هر دريادلى نيكوگهر ]

يعنى ، بيان فرمود شيخ حسام الدين نظم مثنوى را [ و ] در حقيقت چنان باشد كه در صورت حال [ بود ] .

لابه كردن قبطى سبطى را . . .

لابه كردن قبطى سبطى را . . .

قوله :

كى طفيل من شوى در اغتراف * [ چون ترا كُفريست همچون كوه قاف ؟ ]

اگر ( به عين مهمله ) خوانند به معنى اذعان باشد و اگر ( به غين معجمه ) خوانند به معنى آب تا كف دست .

قوله :

[ تو بدين تزوير چون نوشى از آن ] * چون حرامش كرد حقّ [ بر ] كافران ؟

قال - عز اسمه : « وَ نادى أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِينَ . » « 1 »

قوله :

يا تو پندارى كه حرف مثنوى * [ چون بخوانى رايگانش بشنوى ؟ ]

كه حرف مثنوى خطاب است به عاصى كه اطاعت و انقياد نكرده ؛ اگر مثنوى را استماع نمايد ، فوائد آن را نتواند اخذ كرد .

( 1 ) الأعراف ( 7 ) آيهء 50 : « دوزخيان بهشتيان را آواز دهند كه اندكى آب يا از چيزهايى كه خدا به شما ارزانى كرده است بر ما فروريزيد . گويند : خدا آنها را بر كافران حرام كرده است . »