مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٥٩٩

[ معالجه كردن برادر دبّاغ ] . . .

سرگين آتش را مشتعل گرداند و زر حرص را مدد رساند .

[ قوله ] :

آفتابى كه دم از آتش زند * [ چركِ تر را لايق آتش كند ]

گرمى آفتاب ، سرگين را پاك نسازد ؛ بلكه خشك كند تا لايق سوختن شود . همچنين عقل ، زر و مال را عزيز نگرداند ؛ بلكه شايستهء قبول حرص كند .

قوله :

آفتاب آن سنگ را هم كرد زر * [ تا به تون حرص افتد صد شرر ]

سنگ را كه آفتاب تربيت زر مىكند نه از براى خود مىكند ، بلكه اين كار از براى گرمى بازار حرص مىكند .

[ قصّهء آن دبّاغ ] . . .

[ قصّهء آن دبّاغ ] . . .

قوله :

[ چون ز عطر وحى كژ گشتند و گم ] * بُد فغانْشان كه « تَطَيَّرْنا بِكُمْ »

قال اللّه تعالى : « قالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنا بِكُمْ » « 1 » . « گفتند به انبيا كه : ما فال بد گرفته‌ايم به آمدن شما در بلدهء مكّه .

[ معالجه كردن برادر دبّاغ ] . . .

[ معالجه كردن برادر دبّاغ ] . . .

قوله :

[ ور ز رَشِّ نور حقّ قِسميش داد ] * همچو رسم مصرْ سرگينْ مرغ زاد

مصريان بيضهء مرغ در سرگين نهند و مرغ از آن بيرون آيد .

قوله :

تو بدان مانى كز آن نورى تهى * [ زانكه بينى بر پليدى مىنهى ]

أى ، بدان دبّاغ مىمانى . مقولهء معشوق است ، در خطاب به آن عاشق زيانكار بىادب .

( 1 ) « يس » ( 36 ) آيهء 18 [ ترجمهء آن در متن آمده است ] .