مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٥٦٤

[ قصّهء وكيل صدر جهان ] . . .

مىشناسند ، اما از حسد اطاعت نمىكنند . چنانچه حقّ تعالى مىفرمايد : « الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ . » « 1 »

قوله :

هم به نسبت گير اين مفتوح را * [ كه بدانى و ندانى نوح را ]

يعنى ، دانستن و ندانستن حق را كه بر تو فتح و آشكارا كرده شد ، مثل گفتن : « و لا يعرف نوح » تصور كن . اگر آن هم درست است ، اين نسبت درست .

[ مسئلهء فنا و بقاى درويش ]

[ مسئلهء فنا و بقاى درويش ]

قوله :

در دو صد من شهد يك اوْقيّه خَل * [ چون درافگندى و در وى گشت حل ]

اوقيّه ، وزنى است مقرر نزد عرب ( فى القاموس ) ؛ الأوقيّة ، أربعون درهما .

قوله :

اين قياس ناقصان بر كارِ ربّ * [ جوششِ عشقست نَه ازْ ترك ادب ]

أى ، قياس تمثيلات ناقصه مثل زبانهء شمع پيش نور آفتاب و شهد پيش خل و شير پيش آهو [ بود ] .

قوله :

ماتَ زيد زيد اگر فاعل بوَد * [ ليك فاعل نيست كو عاطل بوَد ]

در اين مثال ، فاعليت زيد اقتضاى وجود زيد مىكند و موت او اقتضاى عدم و هر يكى از جهتى صحيح است .

[ قصّهء وكيل صدر جهان ] . . .

[ قصّهء وكيل صدر جهان ] . . .

قوله :

از فراق اين خاكها شوره شود « 2 » * [ آب زرد و گنده و تيره شود « 2 » ]

( 1 ) البقرة ( 2 ) آيهء 146 : « اهل كتاب همچنان‌كه فرزندان خود را مىشناسند او را مىشناسند . » ( 2 ) در نسخهء ق : بود .