مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٥٤٢

در جواب آن مثل كه منكران گفتند

قوله :

صدّقوهم هُم شموس طالعة * [ . . . ]

باور داريد ؛ ايشان آفتابهاى طلوع‌كننده‌اند .

قوله :

[ . . . ] * يؤمنوكم من مخازى القارعة

تا امن دهند شما را از رسواييهاى قيامت .

قوله :

صدّقوهم هم بدور زاهره * [ . . . ]

أى ، ماه‌هاى روشن‌اند .

قوله :

[ . . . ] * قبل أن تلقوكم « 1 » بالسّاهرة

پيش از آنكه ملاقات شود شما را به زمين قيامت .

قوله :

صدّقوهم هم مصابيح الدّجى * [ . . . ]

أى ، روشنيهاى شب تارند .

قوله :

[ . . . ] * أكرموهم هم مفاتيح الرّجا

أى ، كليدهاى اميدند .

قوله :

صدّقوا من ليس يرجو خيركم * [ . . . ]

راست گوييد ؛ كسى را كه اميد نمىدارد مال شما را ، يعنى بر تبليغ رسالت اجرت نمىخواهد .

قوله :

[ . . . ] * لا تضلّوا لا تصدّوا غيركم

گمراه نشويد كه باز نداريد غير خود را در راه راست ؛ يعنى مثل خود ديگران را گمراه

( 1 ) در نسخهء ق : يلقوكم .