مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٥٣٤

گريختن عيسى - عليه السّلام - فراز كوه از احمقان

آب كندن باشد كه هم در حال ، تشنهء آب اين جوى روان سير گردد و هم در استقبال به كار آيد و آيندگان از اين موعظه بهتر بردارند .

قوله :

زانكه نفع نان در آن نان دادِ اوست * [ بدْهدت آن نفع بىتوْسيط پوست ]

أى ، نان را حق تعالى نافع كرد .

قوله :

ذوق پنهان نقش نان چون سفره‌ايست * [ نان بىسفره ولى را بهره‌ايست ]

مزهء نان در نان پنهان است و صورت نان مانند سفره و خوان است .

قوله :

[ گر تو صاحب گاو را خواهى زبون ] * چون خران شخّش « 1 » كن آن‌سو اى حرون

شخ ( به ضمّ اول ) راندن . و در بعضى نسخ به جاى شخ ، سيخ ديده شد ؛ در هر دو صورت حاصل معنى يك است كه گاو را مثل خر به جانب شيخ بايد راند .

قوله :

[ مكر نفس و تن نداند عام شهر ] * او نگردد جز بوحى الْقلب قهر

أى ، مقهور .

قوله :

[ نقد را از نقل نشناسد غويست ] * هين ازو بگريز اگرچه معنويست

أى ، به حسب ظاهر .

گريختن عيسى - عليه السّلام - فراز كوه از احمقان

گريختن عيسى - عليه السّلام - فراز كوه از احمقان

قوله :

سنگ خارا گشت « 2 » از آن خو برنگشت * ريگ شد كز وى نرويد هيچ كشت

مقولهء حضرت عيسى [ است - ع - ] كه تشبيه كرد احمق را به سنگ و ريگ . يعنى ، افسون اسم اعظم او را تأثيرى نكرد ؛ يا صلب و سخت شد مثل سنگ ، يا ملايم مثل ريگ

( 1 ) در نسخهء ق : سبخش . ( 2 ) همان : + و .