مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٤٣٨

در آغاز منوّر شدن حواس عارف [ به نور ] غيب بين

[ لغوب ] أى ، رنجورى و درماندگى .

در كرامات ابراهيم ادهم - قدّس سره - . . .

در كرامات ابراهيم ادهم - قدّس سره - . . .

قوله :

[ گفت يوسف ابنِ يعقوب نبى ] * بهر بو « ألْقوا على وجه أبى »

اشارت [ است ] به آيهء « اذْهَبُوا بِقَمِيصِي هذا فَأَلْقُوهُ عَلى وَجْهِ أَبِي يَأْتِ بَصِيراً . » « 1 »

قوله :

بهرِ اين بو گفت احمد در عِظات * [ دايما قُرّةُ عينى فى الصّلاة ]

عظات ( به كسر اوّل ) جمع عظة ، به معنى پند . و غطات هم مىتوان خواند ؛ يعنى در پرده گفت تو را . در اين صورت تاى منقوطه در آخر كلمه براى خطاب خواهد بود .

قوله :

پنج حسّ در يكدگر « 2 » پيوسته‌اند * [ رُسته اين هر پنج از اصلى بلند ]

چون گفت روشنى ديده به تو حاصل شود ، اگر قايلى گويد كه قوّت شمّ را چه نسبت با نور بصر ! اين بيت با ابيات ديگر جواب است سؤال او را « 3 » .

در آغاز منوّر شدن حواس عارف [ به نور ] غيب بين

در آغاز منوّر شدن حواس عارف [ به نور ] غيب بين

قوله :

[ گوسفندانِ حواست را بران ] * در چَرا از « أَخْرَجَ ، الْمَرْعى » چران

قال اللّه تعالى : « وَ الَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعى » « 4 » خدايى كه بروياند چيزى را كه چهارپايان چرند .

قوله :

حسّها با حسّ تو گويند راز * بىحقيقت [ بى ] زبان و بىمجاز

( 1 ) يوسف ( 12 ) آيهء 93 : « اين جامهء مرا ببريد و بر روى پدرم اندازيد تا بينا گردد . » ( 2 ) در نسخهء ق : با همدگر . ( 3 ) مقصود ابيات زير است : قوّت يك ، قوّت باقى شود * ما بقى را هر يكى ساقى شود ديدنِ ديده فزايد عشق را * عشق در ديده فزايد صدق را صدقْ بيدارىِ هر حسّ مىشود * حسّها را ذوقْ مونس مىشود ( 4 ) الاعلى ( 87 ) آيهء 4 [ ترجمهء آن در متن آمده است ] .