مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٤٢٨

انديشيدن يكى از صحابه به انكار

يعنى ، بر دود آتش دوزخ نشسته ، محافظت مىكنم شما را .

قوله :

چون بيامد از غزا باز آمدند * [ چنگ اندر وعدهء ماضى زدند ]

أى ، عزاى تبوك .

قوله :

تا خورد سوگند كايمان جُنّتيست * [ زانكه سوگندان كژان را سنّتيست ]

أى ، سپر است . كما قال - عزّ اسمه : « اتَّخَذُوا أَيْمانَهُمْ جُنَّةً . » « 1 »

قوله :

انديشيدن يكى از صحابه به انكار

انديشيدن يكى از صحابه به انكار

قوله :

[ تا يكى يارى ز ياران رسول ] * در دلش انكار آمد زان نكول

[ نكول ] ( بضمّ اوّل ) بازايستادن از سوگند و اينجا مراد قبول نكردن سوگند است .

قوله :

خِلم بهتر از چنين حلم خدا * [ كه كند از نور ايمانم جدا ]

يعنى ، چيزى كه به زعم خود حلم پنداشته بودم .

قوله :

[ صد كمر آن قوم بسته بر قَبا ] * بهر هَدْمِ مسجد اهل قُبا

قبا ( به ضمّ قاف ) نام موضعى كه مسجد قبا منسوب است بدان .

قوله :

واقعات ار بازگويم يك به يك * [ . . . ]

أى ، واقع كه در زمان حيات رسول و بعد وفات آن سرور بر منصهء ظهور آمد .

قوله :

[ . . . ] * بس يقين گردد صفا بر اهل شك

أى ، يقين مصفّا از شوايب نقصان بر اصحاب ريب عيان گردد و دانند كه يقين آنها يقين خالص نبود و رايج از كاسد جدا شود ؛ پس همان بهتر كه در افشاى راز بكوشم .

( 1 ) المجادلة ( 58 ) آيهء 16 ؛ المنافقون ( 63 ) آيهء 2 : « از سوگندهايشان سپرى ساخته‌اند . »