مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ٤١٠

در دانستن پيغمبر - عليه السّلام - كه سبب رنجورى آن [ شخص ] گستاخى . . .

قوله :

[ گرم گويد وعده‌هاى سرد را ] * جادوى مردى ببندد مرد را

يعنى ، سحر رجوليت را از مرد زائل كند .

قوله :

از فلك آويخته شد پرده‌اى * [ از پىِ نفرين دل‌آزرده‌اى ]

يعنى ، آسمان پرده و حجابى بيش نيست . تقديرات الهى را كوته‌نظران آن طرف پرده نبينند و تأثيرات در تقلّب بطور از فلك دانند . و هركه را وفق مدّعا نشود و دل آزرده گردد ، زبان به طعن و نفرين فلك برگشايد . و اين اگرچه عين حكمت باشد ، امّا شيخ حسام الدّين را مىفرمايند كه ، اگر تو مدد كنى ، نه پرده در نظر ماند نه نفرين .

قوله :

اژدها گشتست آن مار سياه * [ آنكه كرمى بود افتاده به راه ]

[ مار سياه ] أى ، نفس قوّت گرفته .

قوله :

اژدها و مار اندر دست تو * [ شد عصا اى جان موسى مست تو ]

خطاب به ضياء الحقّ [ بوَد ] .

قوله :

حكم « خُذها لا تَخَف » دادت خدا * [ تا به دستت اژدها گردد عصا ]

اشارت [ است ] به كريمهء : « [ قالَ ] خُذْها وَ لا تَخَفْ سَنُعِيدُها سِيرَتَهَا الْأُولى » « 1 » و خطاب به موسى - على نبيّنا و عليه السّلام .

قوله :

هين يد بيضا نما اى پادشاه * [ صبح نَوْ بگشا ز شبهاى سياه ]

تكليف يد بيضا نمودن به ضياء الحق مناسب افتاد .

قوله :

زان نمايد مختصر در چشم تو * [ تا زبون بينيش ، جنبد خشم تو ]

مىگويد كه ، سهل و مختصر نمودن نفس در چشم شما اگرچه از مكر وى است ، امّا اگر چشم باز كنى و به حقيقت كار درنگرى ، فضل حقّ - سبحانه و تعالى - نفس مكّار را در نظر تو حقير مىنمايد تا بر وى ظفريابى . چنانچه لشكر اسلام را در نظر كفّار و لشكر

( 1 ) طه ( 20 ) آيهء 21 : « گفت : بگيرش ، و مترس . بار ديگر آن را به صورت نخستينش بازمىگردانيم . »