مكاشفات رضوى ( شرح مثنوى مولانا جلال الدين محمد بلخى ) 0 فارسى ) — الصفحة ١٥

بردن پادشاه آن طبيب را . . .

قوله :

آفتاب از هر فلك كژ مىجهد * در سيه‌رويى كسوفش مىدهد

كز ذنب پرهيز كن بين هوش دار * تا نگردى تو سيه‌رو ديگ‌وار

چون گنه كمتر بوَد نيم‌آفتاب * منكسف بينى و نيمى نورتاب

كه به قدر جرم مىگيرم ترا * اين بود تقدير در داد و جزا « 1 »

ملاقات پادشاه به آن طبيب

ملاقات پادشاه به آن طبيب

قوله :

ترجمان « 2 » هرچه ما را در دلست * دستگير « 3 » هركه پايش در گلست

ترجمان ، ميانجى باشد ميان دو كس كه به زبان هم ندانند . « 4 » و ترجمه ، آن است كه آن را ترجمان تقرير كنند .

قوله :

مرحبا يا مجتبى يا مرتضى * إن تغب جاء القضا ضاق الفضا

أنت مولى القوم مَن لا يشتهى * قد ردى كلّا لئن لم ينتهى

ترجمهء اين دو بيت عربى اين است كه ، مكانت وسيع باد اى برگزيده و پسنديده . اگر تو غايب شوى قضا [ ى ] بد نازل شود و فضاى مراد تنگ گردد . تو خداوند قومى و هركه تو را نخواهد ، به تحقيق هلاك شود . واى بر وى اگر از اين سيرت برنگردد .

آيهء : « كَلَّا لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِيَةِ ، ناصِيَةٍ كاذِبَةٍ خاطِئَةٍ » « 5 » در شأن ابو جهل است .

تفسيرش آنكه ، اگر بازنايستد از اين راه محمد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - بگيريم او را به موى پيشانى و به دوزخ كشيمش به پيشانى كه دروغگويى خطاكار است .

بردن پادشاه آن طبيب را . . .

بردن پادشاه آن طبيب را . . .

قوله :

بىخبر بودند از حال درون * استعيذ اللّه ممّا يفترون

پناه مىبرم به خداى از آنچه افترا مىكنند بر اين مريض از مرض برونى .

( 1 ) ابيات 930 ، 931 و 936 ، 937 . ( 2 ) در نسخهء ق : ترجمانى . ( 3 ) همان : دستگيرى . ( 4 ) سبك زبانى است ؛ يعنى زبان همديگر را ندانند . . . ( 5 ) العلق ( 96 ) آيات 15 و 16 . [ ترجمهء آن در متن آمده است ] .