شرح گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٧

تمثيل

نمىگويم كه مادر يا پدر كيست * كه با ايشان به حرمت بايدت زيست

نهاده ناقصى را نام خواهر * حسودى را لقب كرده برادر

عدوى خويش را فرزند خوانى * ز خود بيگانه خويشاوند خوانى

مرا بارى بگو تا خال و عم كيست ؟ * وز ايشان حاصلى جز درد و غم چيست ؟

رفيقانى كه با تو در طريقند * پى هزل اى برادر هم رفيقند

به كوى جدّ اگر يك دم نشينى * از ايشان من چه گويم تا چه بينى

همه افسانه و افسون و بند است * به جان خواجه كاينها ريشخند است

به مردى وارهان خود را چو مردان * و ليكن حق كس ضايع مگردان

به شرع ار يك دقيقه ماند مهمل * شوى در هر دو كون از دين معطل

حقوق شرع را زنهار مگذار * و ليكن خويشتن را هم نگهدار

ز روزن نيست الّا مايه غم * بجا بگذار چون عيساى مريم

حنيفى شو ز هر قيد و مذاهب * در آ در دير دين مانند راهب

ترا تا در نظر اغيار و غير است * اگر در مسجدى آن عين دير است

چو برخيزد ز پيشت كسوت غير * شود بهر تو مسجد صورت دير

نمىدانم به هر حالى كه هستى * خلاف نفس كافر كن كه رستى

بت و زنّار و ترسايى و ناقوس * اشارت شد همه با ترك ناموس

اگر خواهى كه گردى بندهء خاص * مهيّا شو براى صدق و اخلاص

برو خود را ز راه خويش برگير * به هر لحظه در آ ، ايمان ز سر گير

به باطن نفس ما چون هست كافر * مشو راضى بدين اسلام ظاهر

ز نو هر لحظه ايمان تازه گردان * مسلمان شو مسلمان شو مسلمان

بسا ايمان بود كز كفر زايد * نه كفر است آن كزو ايمان فزايد

ريا و سمعه و ناموس بگذار * بيفكن خرقه و بربند زنّار

چو پير ما شو اندر كفر فردى * اگر مردى بده دل را به مردى

به ترسازاده ده دل را به‌يك‌بار * مجرّد شو ز هر اقرار و انكار