شرح گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٦

تمثيل

شريكم چون خسيس آمد درين كار * خمولى بهتر از شهرت به بسيار

دگرباره رسيد الهامم از حق * كه بر حكمت مگير از ابلهى دق

اگر كنّاس نبود در ممالك * همه خلق اوفتند اندر مهالك

بود جنسيت آخر علت ضمّ * چنين آمد جهان و الله اعلم

وليك از صحبت نااهل بگريز * عبادت خواهى از عادت بپرهيز

نگردد جمع با عادت عبادت * عبادت مىكنى بگذر ز عادت

اشارت به ترسايى و دير

اشارت به ترسايى و دير

ز ترسايى غرض تجريد ديدم * خلاص از ربقه تقليد ديدم

جناب قدس وحدت دير جان است * كه سيمرغ بقا را آشيان است

ز روح الله پيدا گشت اين كار * كه از روح القدس آمد پديدار

هم از اللّه در پيش تو جانى است * كه از قدوس اندر وى نشانى است

اگر يا بى خلاص از نفس ناسوت * درآيى در جناب قدس لاهوت

هر آن‌كس كو مجرّد چون ملك شد * چو روح الله بر چارم فلك شد

تمثيل

تمثيل

بود محبوس طفل شيرخواره * به نزد مادر اندر گاهواره

چو گشت او بالغ و مرد سفر شد * اگر مرد است همراه پدر شد

عناصر مر ترا چون امّ سفلىست * تو فرزند و پدر آباى علويست

از آن گفته است عيسى گاه أسرا * كه آهنگ پدر دارم به بالا

تو هم جان پدر سوى پدر شو * بدر رفتند همراهان بدر شو

اگر خواهى كه گردى مرد پرواز * جهان جيفه پيش كركس انداز

به دو نان ده مر اين دنياى غدّار * كه جز سگ را نشايد داد مردار

نسب چبود ؟ مناسب را طلب كن * به حق روى آور و ترك نسب كن

به بحر نيستى هر كو فروشد * « فلا انساب » نقد وقت او شد

هر آن نسبت كه پيدا شد ز شهوت * ندارد حاصلى جز كبر و نخوت

اگر شهوت نبودى در ميانه * نسب‌ها جمله مىگشتى فسانه

چو شهوت در ميانه كارگر شد * يكى مادر شد آن ديگر پدر شد