شرح گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٤

اشارت به زنّار

ز اسلام مجازى گشت بيزار * كرا كفر حقيقى شد پديدار

درون هر بتى جانيست پنهان * به زير كفر ايمانيست پنهان

هميشه كفر در تسبيح حقست * « و ان من شىء » گفت اينجا چه دق است

چه مىگويم كه دور افتادم از راه * « فذرهم بعد ما جاءت قل اللّه

بدان خوبى رخ بت را كه آراست ؟ * كه گشتى بت‌پرست ار حق نمىخواست ؟

هم او گردد هم او گفت و هم او بود * نكو كرد و نكو گفت و نكو بود

يكى بين و يكى گوى و يكى دان * بدين ختم آمد اصل و فرع ايمان

نه من مىگويم اين بشنو ز قرآن * تفاوت نيست اندر خلق رحمان

اشارت به زنّار

اشارت به زنّار

نظر كردم بديدم اصل هر كار * نشان خدمت آمد عقد زنّار

نباشد اهل دانش را معوّل * ز هر چيزى مگر بر وضع اوّل

ميان دربند چون مردان به مردى * در آ در زمره « اوفوا بعهدى »

به رخش علم و چوگان عبادت * ز ميدان در ربا گوى سعادت

ترا از بهر اين كار آفريدند * اگر چه خلق بسيار آفريدند

پدر چون علم و مادر هست اعمال * بسان قرّة العين است احوال

نباشد بىپدر انسان شكى نيست * مسيح اندر جهان بيش از يكى نيست

رها كن ترّهات و شطح و طامات * خيال نور و اسباب كرامات

كرامات تو اندر حق‌پرستيست * جز اين كبر و ريا و عجب و هستىست

درين هر چيز كان نز باب فقرست * همه اسباب استدراج و مكرست

ز ابليس لعين بىسعادت * شود صادر هزاران خرق عادت

گه از ديوارت آيد گاهى از بام * گهى در دل نشيند گه در اندام

همىداند ز تو احوال پنهان * در آرد در تو كفر و فسق و عصيان

شد ابليست امام و در پسى تو * به دو ليكن بدين‌ها كى رسى تو

كرامات تو گر در خودنماييست * تو فرعونى و اين دعوى خداييست

كسى كو راست با حق آشنايى * نيايد هرگز از وى خودنمايى