شرح گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٥

جواب

ز دورانديشى عقل فضولى * يكى شد فلسفى ديگر حلولى

خرد را نيست تاب نور آن روى * برو از بهر او چشمى دگر جوى

دو چشم فلسفى چون بود احول * ز وحدت ديدن حق شد معطل

ز نابينايى آمد راى تشبيه * ز يك چشمى است ادراكات تنزيه

تناسخ زان سبب شد كفر و باطل * كه آن از تنگ چشمى گشت حاصل

چو اكمه بىنصيب از هر كمال است * كسى كو را طريق اعتزال است

رمد دارد دو چشم اهل « ظاهر » * كه از ظاهر نبيند جز مظاهر

كلامى كو ندارد ذوق توحيد * به تاريكى در است از غيم تقليد

از او هرچه بگفتند از كم‌وبيش * نشانى داده‌اند از ديده خويش

منزّه ذاتش از چند و چه و چون * تعالى شأنه عمّا يقولون

سؤال 3 [ كدامين فكر ما را شرط راه است * چرا گه طاعت و گاهى گناه است ]

سؤال 3 [ كدامين فكر ما را شرط راه است چرا گه طاعت و گاهى گناه است ]

كدامين فكر ما را شرط راه است * چرا گه طاعت و گاهى گناه است

جواب

جواب

در آلا فكر كردن شرط راه است * ولى در ذات حق محض گناه است

بود در ذات حق انديشه باطل * محال محض دان تحصيل حاصل

چو آيات است روشن گشته از ذات * نگردد ذات او روشن ز آيات

همه عالم به نور اوست پيدا * كجا او گردد از عالم هويدا

نگنجد نور ذات اندر مظاهر * كه سبحات جلالش هست قاهر

رها كن عقل را با حق همىباش * كه تاب خور ندارد چشم خفاش

در آن موضع كه نور حق دليل است * چه جاى گفتگوى جبرئيل است

فرشته گرچه دارد قرب درگاه * نگنجد در مقام لى مع الله

چو نور او ملك را پر بسوزد * خرد را جمله پا و سر بسوزد

بود نور خرد در ذات انور * بسان چشم سر در چشمه خور

چو مبصر در نظر نزديك گردد * بصر ز ادراك آن تاريك گردد

سياهى گر بدانى نور ذات است * به تاريكى درون آب حيات است

سيه جز قابض نور بصر نيست * نظر بگذار كاين جاى نظر نيست

چه نسبت خاك را با عالم پاك ؟ * كه ادراك است عجز از درك ادراك

سيه‌رويى ز ممكن در دو عالم * جدا هرگز نشد و اللّه اعلم