شرح گلشن راز ( فارسى ) — الصفحة ٢١٤

اشارت به زنار :

معلوم شد ، كه شخص انسان نيست ، بل مراد به مسيح ، روح است كه او را پدرى نيست ، ازاين‌جهت روح اللّه نام نهادند ، و جاى او در همه موجودات در چهارم مرتبه است ، فلك چهارم كه مسيح اندر وى است ، كنايت از مرتبه چهارم است ، باقى ابيات تا آخر همين اشارت همه بينه است ، و ارشاد و راهنمايى سالكان و طالبان .

رها كن ترهات شطح و طامات * خيال خلوت و نور كرامات

كرامات تو اندر حق‌پرستى است * جز آن كبر و ريا و عجب و هستى است

در اين هر چيز كان جز باب فقر است * همه اسباب استدراج و مكر است

ز ابليس لعين بىشهادت * شود صادر هزاران خرق عادت

گه از ديوارت آيد گاه از بام * گهى در دل نشيند گه در اندام

همه داند ز تو احوال پنهان * در آرد در تو كفر و فسق و عصيان

شد ابليست امام و در پسى تو * بر و ليكن بدينها گر رسى تو

كرامات تو گر در خودنمايى است * تو فرعونى و اين دعوى خدايى است

كسى كور است با حق آشنايى * نيايد هرگز از وى خودنمايى

همه روى تو در خلق است زنهار * مكن خود را بدين علت گرفتار

چو با عامه نشينى مسخ گردى * چه جاى مسخ يك ره فسخ گردى

مبادا هيچ با عامت سروكار * كه از فطرت شوى ناگه نگونسار

تلف كردى به هرزه نازنين عمر * نگويى در چه كار است اين‌چنين عمر

به جمعيت لقب كردند تشويش * خرى را پيشوا كرده زهى ريش

فتاده سرورى اكنون به جهال * از اين گشتند مردم جمله بدحال

نگر دجال اعور تا چگونه * فرستاده است در عالم نمونه

نمونه بازبين اى مرد حساس * خر او را كه نامش هست خناس

خران را بين همه در تنگ آن خر * شده از جهل پيش آهنگ آن خر

چو خواجه قصه آخر زمان كرد * به چندين جا از اين معنى بيان كرد