رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ٧٨٠

فهرست اصطلاحات و نوادر لغات

قرب و بعد ، ص 124 - 127

قصص‌گوى : آنكه امور دينى و قصه‌ها و احوال پيغمبران و رجال دين را براى عموم مىگفت و به قصد ترهيب و ترغيب آنها را شاخ و برك مىداد . ص 139 ، س 4

قطب : شيخ و مرشد سرسلسله به لحاظ آنكه مدار امور سالك يا جهان بوجود او باز بسته است . ص 2 ، س 20

قطع افتادن : گرفتار دزد و راهزن شدن .

ص 44 ، س 6

قوم : صوفيه . ص 92 ، س 10

كجايى : حالت چيزى كه در مكان واقع است . ص 15 ، س 16

كدينه : چوبى كه گازران بر لباس پس از خيسانيدن مىكوفته‌اند .

كسب : عملى كه به ارادهء حق تعالى بر دست بنده جارى شود . ص 17 ، س 19

كعب الغزال : نوعى از شكرپاره . ص 256 ، س 2

كعك مصرى : نان كاك كه در مصر مىپخته‌اند ( كعك نانى است كه از آرد و شير و شكر مىسازند نظير نان روغنى ) . ص 256 س 2

كوتاهى : اختصار كلام . ص 14 ، س 5

گاه آمدن : رسيدن وقت عملى يا چيزى .

ص 28 ، س 5

گرسنه : گرسنگى . ص 34 ، س 19

گرمگاه : وقت گرمى روز ، هاجره . ص 376 ، س 6

گوش داشتن : مراقبت كردن ، انتظار بردن .

ص 138 ، س 3

لوامع ، ص 119 - 121

لوائح ، ص 119 - 121

مبسوط : صوفى در حال حصول بسط . ص 95 س 9

متساكر : سالكى كه سكرش تمام نبود بسبب ضعف وارد . ص 112 ، س 14

متسمع : آنكه بوقت شنود . ص 619 ، س 10

متفرس : آنكه در پرتو سواطع انوار الهى معانى را ادراك كند . ص 369 ، س 6

متوسم : كسى كه از روى دلائل و علامات ظاهر بسر و باطن پى برد . ص 369 ، س 3

مجس : نبض . ص 55 ، س 21

محاضره ، ص 117 - 119

محدث : جع : حدث . ص 13 ، س 9

محدث : آنكه به دو الهام رسد و امور را چنان دريابد كه گويى از غيب بوى گفته‌اند ، كسى كه فرشتگان با وى سخن گويند .

ص 540 ، س 10

محدثى : حالت چيزى كه وجودش مسبوق به علت است . ص 15 ، س 22

محق : زوال بشريت و آثار آن . ص 113 ، س 16

محو زلت : نفى اعمال زشت و آنچه مخالف