رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ٧٠٣

باب پنجاه و چهارم آنچه در خواب بدين قوم نمايند

از آن تكلّف مىكردى تا بخسبد « 1 » وى را گفتند اين چيست گفت « 2 »

[ شعر « 3 » : ]

رأيت سرور قلبى فى منامى * فاحببت التّنعس و المناما

[ شادى دل خويش اندر خواب ديدم بر من دوست گشت از سبب او .

پيرى بود وى را دو شاگرد بود ميان ايشان . خلاف افتاد اندر حديث خواب و بيدارى يكى گفت خواب بهترست زيرا كه خفته معصيت نكند ديگر گفت بيدارى بهتر است كه بيدارى بر معرفت خداى بود ، به حاكم شدند ، نزديك پير خويش پير گفت ترا كه بتفضيل خواب مىگوئى مرگ بهتر از زندگانى و ترا كه بتفضيل بيدارى مىگوئى زندگانى بهتر از مرگ « 3 » ] .

مردى بندهء « 4 » خريد [ چون شب درآمد ] [ به بنده « 3 » ] گفت بستر فروكن بنده « 5 » گفت اى خواجه « 6 » ترا هيچ خداوند هست گفت هست گفت وى بخسبد گفت نه گفت [ تو ] شرم ندارى كه خداوند تو نخسبد و تو بخسبى « 7 » .

[ و گويند پسر سعيد جبير پدر را گفت تو چرا نخسبى گفت دوزخ رها نمىكند كه بخسبم ] .

و گويند كه دختر مالك دينار پدر را گفت چرا [ نمى « 3 » خسبى گفت

( 1 ) - مب : بتكلف بخفتى كى يك بار ديگر ببيند . ( 2 ) - مب : و درين معنى گفته‌اند . خلاف متن عربى است . ( 3 ) - مب : ندارد . ( 4 ) - مب : مملوكى . ( 5 ) - مب : جامهء خواب درست كن آن مملوك . ( 6 ) - مب : يا مولاى . ( 7 ) - مب : كى بخسبى و خداى تو نخسبد .