رساله قشيريه ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٥

باب چهل و هفتم در احوال اين طايفه وقت بيرون شدن از دنيا

[ و چون بلال را رضى اللّه عنه اجل نزديك آمد زن وى گفت وا حسرتاه « 1 » بلال گفت و اطرباه فردا محمّد را بينم صلّى اللّه عليه و سلّم و ياران وى را رضى اللّه عنهم « 2 » ] .

عبد اللّه مبارك اندر وقت نزع چشم بازكرد و گفت لمثل هذا فليعمل العاملون .

مكحول شامى [ را گويند « 2 » ] غالب حال او « 3 » اندوه بودى ، اندر بيمارى وى نزديك او شدند ، او را ديدند كه همىخنديد « 4 » [ پرسيدند ] اين « 5 » چه حالست گفت چرا نخندم كه نزديك آمد كه از آنچه مىترسم برهم و به‌آنچه اميد دارم برسم « 6 » .

جنيد را گفتند بو سعيد خرّاز بوقت مرگ تواجد بسيار نمود « 7 » گفت عجب نبود اگر جان او بپريدى از شوق « 8 » .

( 1 ) - متن عربى : وا حزناه . ( 2 ) - مب : ندارد . ( 3 ) - مب : وى . ( 4 ) - مب : در بيمارى مرگ پيش وى شدند او را خندان ديدند . ( 5 ) - مب : ندانى . ( 6 ) - اصل : بيابم . متن عربى اضافه دارد : و قال رويم حضرت وفاة ابى سعيد الخراز و هو يقول فى آخر نفسه : حنين قلوب العارفين الى الذكر * و تذكارهم وقت المناجاة للسر اديرت كئوس للمنايا عليهم * فاغفوا عن الدنيا كاغفاء ذى السكر همومهم جوالة بمعسكر * به اهل ود اللّه كالانجم الزهر فاجسامهم فى الارض قتلى بحبه * و ارواحهم فى الحجب نحو العلى تسرى فما عرسوا الا بقرب حبيبهم * و ما عرجوا عن مس بؤس و لا ضر ( 7 ) - مب : پرسيدند كى بو سعيد خراز را بوقت مرگ تواجد بسيار بودى . ( 8 ) - اصل : اگر از شوق جنان وى بپريدى . مب : مطابق متن عربى است .